Zijn naam staat dit weekend boven elke box office-lijst, en toch weet bijna niemand hoe hij eruitziet. Zach Cregger is 45 jaar, geboren op 1 maart 1981 in Arlington in de Amerikaanse staat Virginia, en hij is de man achter de nieuwe Resident Evil-film waar de critici verrassend positief over zijn. Wie zijn loopbaan terugkijkt, ziet een route die je bij een horrorregisseur niet verwacht.
Hij begon als grappenmaker
Cregger studeerde aan de School of Visual Arts in Brooklyn en richtte daar in 2000 samen met Trevor Moore en Sam Brown de sketchgroep The Whitest Kids U’ Know op. Die groep won in 2006 de prijs voor beste sketchgroep op het comedyfestival van HBO in Aspen, en kreeg daarna een eigen serie die van 2007 tot 2011 liep, eerst op Fuse en later op IFC. Het was rauwe, absurde sketchcomedy waarin de grap vaak net iets te lang doorging.
Daarna deed hij wat veel comedians doen, hij ging acteren in sitcoms. Hij speelde in Friends with Benefits bij NBC in 2011, in Guys with Kids in 2012 en 2013, en van 2016 tot 2018 in Wrecked bij TBS. Niets daarvan wees op wat er zou volgen, en precies dat maakt zijn overstap zo opvallend. Iemand die tien jaar lang het ritme van een grap heeft bestudeerd, blijkt dat ritme één op één te kunnen omzetten naar schrik.
Barbarian was het bewijs
In 2022 kwam Barbarian, een film die begint als een misverstand over een dubbel verhuurd huis en halverwege ergens heel anders eindigt. Het is de film waarmee Cregger in één klap serieus werd genomen, omdat hij de kijker consequent op het verkeerde been zet. De structuur is die van een sketch, opbouw naar een punchline, alleen is de punchline hier geen lach.
De trailer hierboven van 20th Century Studios laat precies genoeg zien om je nieuwsgierig te maken en verklapt niets van de wending. Dat is zeldzaam bij een horrortrailer, want de meeste geven in twee minuten de halve film weg.
Met Weapons werd hij een naam
Drie jaar later volgde Weapons, uitgebracht door Warner Bros. in augustus 2025, over een klas kinderen die op hetzelfde moment midden in de nacht hun huis uit rent. De film opende met 43,5 miljoen dollar in Noord-Amerika en kreeg lovende kritieken, en het is ook de film waarmee Cregger zijn handelsmerk vastlegde, namelijk een verhaal dat in losse stukken wordt verteld waarbij elk stuk het vorige herschrijft.
Wat ik er zelf het sterkste aan vind, is dat hij zijn schrikmomenten niet opstapelt. Waar de gemiddelde moderne horrorfilm om de vier minuten een geluidsklap inzet, laat Cregger de spanning gewoon staan tot je er zelf ongemakkelijk van wordt. Dat is een comedytruc, het te lang laten duren, en het werkt in dit genre net zo goed.
En nu dus Resident Evil
Zijn verfilming van de game van Capcom draaide afgelopen weekend 60 miljoen dollar in Noord-Amerika, het beste openingsweekend uit de geschiedenis van de reeks die in 2002 begon met de film van Paul W.S. Anderson. Daar kwam 48,3 miljoen dollar uit de rest van de wereld bij, wat het wereldwijde openingstotaal op 108,5 miljoen brengt. Distributeur Sony rekende vooraf op zo’n 40 miljoen in eigen land, dus dit is ruim boven verwachting.
Dat een game-verfilming kan werken is op zich geen nieuws meer, maar dat uitgerekend Resident Evil het doet na een reeks films die vooral op actie leunden, is dat wel. Cregger heeft de horror teruggezet waar hij in de games hoort, in een gang waar je niet weet wat er om de hoek staat.
Wat er hierna aankomt
Er staan twee projecten op zijn naam. The Flood is gepland voor 2028 en wordt gemaakt met Amblin Entertainment, de studio van Steven Spielberg. Daarnaast schrijft hij aan een verfilming van Siren Head, het internetmonster dat is bedacht door kunstenaar Trevor Henderson en dat zijn eigen fanfilms en games kreeg lang voordat er een studio aan te pas kwam.
De kans dat hij die twee ook echt allebei maakt is klein, want zo gaan die dingen in Hollywood zelden. Maar de richting is duidelijk. Cregger is binnen vier jaar van een sketchcomedian met een goed idee naar een regisseur gegaan die een studio een franchise durft toe te vertrouwen. Wie zijn oude werk erbij pakt, herkent dezelfde man. Hij bouwt nog steeds naar een klap, alleen lacht er nu niemand.
Gepubliceerd op 22 september 2026. Klopt er iets niet? Laat het de redactie weten.
