Als Stephen King een horrorfilm aanraadt, luisteren horrorfans. Deze keer gaat het om Never After Dark, een Japanstalige spookfilm die King volgens The Nerd Shepherd geweldig en beklemmend noemt. De film komt op vrijdag 25 september in de Amerikaanse bioscopen. De vraag is of zijn lof deze keer terecht is, en wanneer jij hem kunt zien.
De hoofdrol is voor Moeka Hoshi, die je misschien kent uit de serie Shogun. Zij speelt Airi, een rondtrekkend medium dat rusteloze geesten naar de andere kant helpt, samen met haar overleden zus Miku. In een afgelegen landhuis moet ze een geest verdrijven voor de nieuwe eigenaar, maar deze klus loopt anders dan alle eerdere. Schrijver en regisseur is de Amerikaan Dave Boyle, van Big Dreams Little Tokyo en Man from Reno.
Snijdt de aanbeveling van King hout
Een eerlijke kanttekening vooraf. King is een gulle aanbeveler. Hij deelt vaak en met veel enthousiasme wat hij goed vindt, en niet elke film die hij aanprijst wordt een klassieker. Zijn naam op een poster is dus een reden om te kijken, geen garantie.
Toch staat King deze keer niet alleen, en dat maakt het verschil. Volgens Variety won Never After Dark de grote juryprijs op het Overlook Film Festival, een festival dat helemaal om horror draait. Regisseur Scott Derrickson, van The Black Phone en Sinister, noemde hem een van de beste horrorfilms van het jaar. Als een jury van horrorkenners en een regisseur die zelf weet hoe je mensen bang maakt hetzelfde zeggen als King, is dat meer dan een losse aanbeveling.
Wat ons het meest aanspreekt is de hoofdpersoon. De meeste spookfilms draaien om iemand die voor het eerst iets ziet wat niet kan. Airi heeft alles al gezien, en een geest zonder onderkaak maakt haar weinig meer uit. Dat geeft een ander soort spanning. Niet de vraag of er iets is, maar wat er zo anders is aan dit huis dat zelfs een ervaren medium niet weet wat ze moet doen. Dat de echte dreiging volgens de beschrijving uiteindelijk niet bij de geesten ligt maar bij de levenden, maakt het extra interessant.
Ook de band tussen de zussen belooft meer dan het gebruikelijke spookhuisverhaal. Miku stierf als tiener en Airi is inmiddels ouder dan haar zus ooit werd, terwijl ze vroeger het jongste zusje was. Dat soort kleine, pijnlijke details is wat goede Japanse spookfilms onderscheidt van de Amerikaanse remakes ervan. De geest in het huis, een man met een zwaar verminkt gezicht die steeds naar een kamer boven lijkt te trekken, klinkt als klassiek materiaal, maar het is de verhouding tussen de levenden en de doden die hier het verschil moet maken.
In de officiele trailer zie je het afgelegen huis, het medium aan het werk en een paar flitsen van de geest, zonder dat er veel wordt weggegeven.
Waar je hem kunt zien
Hier zit het minder goede nieuws. De Amerikaanse distributeur Magnolia Pictures brengt de film op 25 september in de bioscoop in de Verenigde Staten. Een Nederlandse release is nog niet aangekondigd, niet in de bioscoop en niet op een streamingdienst.
Dat is bij kleinere horrorfilms vaker zo. Ze komen hier soms maanden later uit, direct via een huurdienst of op een festival. Houd daarom de programma’s van festivals in de gaten, want een film die het op het Overlook Film Festival zo goed deed, is precies het soort titel dat op een Nederlands genrefestival opduikt.
Ons oordeel is dat dit een film is om te onthouden. Niet omdat King hem goed vindt, maar omdat King deze keer gelijk lijkt te hebben. Wie van langzame, onheilspellende Japanse horror houdt, van het soort waarbij je de hele tijd voelt dat er iets in de hoek van de kamer staat, zet hem op de lijst. Wie liever schrikeffecten om de vijf minuten heeft, kan beter wachten tot de recensies uit Amerika er zijn.
Gepubliceerd op 24 september 2026. Klopt er iets niet? Laat het de redactie weten.
