Bijna 30 jaar geleden stierf F1-coureur Ayrton Senna op tragische wijze terwijl hij deed waar hij van hield: hard racen. De kenmerkende agressieve rijstijl van Senna bezorgde hem drie Formule1 wereldtitels, 41 eerste plaatsen en 80 podia plaatsen in de loop van een decennium.
In 2009 werd Ayrton Senna verkozen tot de beste Formule 1-coureur aller tijden door een unieke peiling onder 217 van zijn mede-wereldkampioenschapscoureurs, uitgevoerd door het tijdschrift AUTOSPORT.
Ayrton Senna werd geboren in Sao Paulo op 21 maart 1960 en begon op 13-jarige leeftijd zijn autosportcarrière in de karting. Enkele jaren later, in 1977, werd Senna de Zuid-Amerikaanse Kart-kampioen en nam later deel aan het Wereldkampioenschap Karting van 1978-1982, waar hij tweede werd in 1979 en 1980.
Formule Ford
Gedurende deze tijd verhuisde Senna naar Engeland om zijn carrière echt op gang te krijgen. In 1981 won hij de Formula Ford 160 kampioenschap van dat jaar.
Ondanks het succes dat Senna in dit stadium van zijn carrière had ervaren, geloofde hij dat hij niet verder zou gaan in de motorsport, waarbij hij aankondigde dat hij stopte met de Formule Ford en zou terugkeren naar Brazilië om een rol in het familiebedrijf op zich te nemen.
Voordat hij terugkeerde naar zijn thuisland, kreeg Senna echter een contract aangeboden om voor een Formule Ford 2000-team te rijden met een deal voor £ 10.000. Hij greep deze kans met beide handen aan en werd in 1982 zowel de Britse als de Europese Formule Ford 2000-kampioen.
Ayrton Senna maakte zijn Formule 1 debuut in 1984. Senna had een ongebruikelijke en vrij bijzondere rijtechniek, het genie van São Paulo had een speciale techniek om zijn snelheid te behouden en zelfs te verhogen tijdens zijn passage door bochten.
Zijn tragische dood in 1994 door een crash tijdens de San Marino Grand Prix op het Imola circuit, schokte de wereld. Senna’s auto raakte van de weg bij de Tamburello-hoek en raakte, na te zijn afgeremd van 190 mph (306 km/h) naar 131 mph (211 km/h), een betonblok, waarbij het puin in het pad van de andere bestuurders vloog.
Na de crash was meteen duidelijk dat Senna enige vorm van letsel had opgelopen, vanwege de manier waarop zijn helm onbeweeglijk en licht naar de zijkant overhellend werd gezien. In de seconden die volgden, bewoog zijn hoofd iets naar één kant, waardoor valse hoop werd gewekt. Er ging een aanzienlijke tijd voorbij voordat medische eenheden hem te hulp schoten, waarbij brandweerkorpsen bij de auto waren gearriveerd en Senna niet konden aanraken voordat gekwalificeerd medisch personeel arriveerde. Over de hele wereld was televisie-uitzending vanuit een bovengrondse helikopter te zien, terwijl reddingswerkers medische hulp gaven.
Nadere inspectie van het gebied waar de medische staf Senna behandelde, onthulde een aanzienlijke hoeveelheid bloed op de grond. Door zichtbare verwondingen aan Senna’s hoofd was het voor de behandelende medische professionals duidelijk dat Senna een ernstig hoofdtrauma had opgelopen.
Professor Sidney Watkins, een wereldberoemde neurochirurg, was op dat moment Formule 1 Safety Delegate en Medical Delegate, en het hoofd van het medische team op de baan. Hij voerde een tracheotomie ter plaatse uit op Ayrton Senna
Watkins meldde later:
Hij zag er sereen uit. Ik deed zijn oogleden open en het was duidelijk aan zijn pupillen dat hij een enorm hersenletsel had. We tilden hem uit de cockpit en legden hem op de grond. Terwijl we dat deden, zuchtte hij en hoewel ik niet religieus ben, voelde ik op dat moment zijn geest vertrekken.
Senna was 34 jaar oud op het moment van zijn dood. Wat waarschijnlijk was gebeurd, was dat het rechtervoorwiel bij de botsing was omhooggeschoten en in de cockpit was terechtgekomen waar Senna zat. Het raakte het rechter frontale gedeelte van zijn helm, en het geweld van de impact van het wiel duwde zijn hoofd achterover tegen de hoofdsteun, wat dodelijke schedelbreuken veroorzaakte.
Een stuk staander dat aan het stuur was bevestigd, was gedeeltelijk in zijn Bell M3-helm gedrongen en had een trauma aan zijn hoofd veroorzaakt. Bovendien bleek dat een gekarteld stuk van de rechtopstaande montage het helmvizier net boven zijn rechteroog was binnengedrongen. Senna gebruikte een middelgrote (58 cm) M3-helm met een nieuw “dun” Bell-vizier. Elk van de drie verwondingen zou hem waarschijnlijk hebben gedood.
De FIA en de Italiaanse autoriteiten beweren nog steeds dat Senna niet op slag dood was, maar in het ziekenhuis stierf, waar hij met spoed per helikopter was afgevoerd. Er is een voortdurende discussie over de vraag waarom Senna niet dood werd verklaard op het circuit.
De dood van Senna werd door veel van zijn Braziliaanse fans beschouwd als een nationale tragedie, en de Braziliaanse regering riep drie dagen van nationale rouw uit. Naar schatting drie miljoen mensen stonden langs de straten van zijn geboorteplaats São Paulo om afscheid van hem te nemen.
Veel prominente autosportfiguren woonden Senna’s staatsbegrafenis bij, met onder andere Alain Prost, Jackie Stewart, Damon Hill en Emerson Fittipaldi die tot de dragers behoorden. Senna werd begraven op de Morumbi-begraafplaats in zijn geboorteplaats São Paulo . Zijn graf draagt het grafschrift “Nada pode me separar do amor de Deus”, wat betekent “Niets kan mij scheiden van de liefde van God” (een verwijzing naar Romeinen 8:38-39).
