Het bijzondere verhaal van een Oekraïens model en acteur. Het plan van Oleg Zagorodnii om jou uit te rusten, en daarbij ook het Oekraïense leger.
Achter Oleg Zagorodnii hangt een gordijn, het type dat je bij een theater-podium zou zien. Hij is acteur van beroep. In 2021 speelde hij in Firebird, een romantische film uit het Sovjettijdperk die werd gemaakt in Estland. Zagorodnii zegt dat hij ervan droomt ooit bioscooppremières in Hollywood bij te wonen. Maar vanavond vanuit zijn huis in Kiev verstikken de gordijnen het zwakke licht voordat het kan ontsnappen – geen gemakkelijke doelen. “Ik wil deze onzin met Rusland niet”, zegt hij. “Ik wil onze onafhankelijkheid.”
Zagorodnii, 35, met een baard van een week oud die de president van zijn land, Volodymyr Zelenskyy, bijna net zo symbolisch voor oorlogstijd heeft gemaakt als het geel en blauw van de Oekraïense vlag zelf. Donkere ogen contrasteren met een blanke huid, met bruin, haar netjes gescheiden. Hij ziet eruit als een acteur. Hij ziet eruit als een model. Hij was beide voordat Rusland binnenviel. Maar nu, in oorlogstijd, heeft Zagorodnii nieuwe rollen: gemeenschapsorganisator, fondsenwerver en ontwerper van militaire uniformen. “Het is nu belangrijker om te doen wat ik doe”, zegt hij.
Het was in de eerste dagen van de invasie, toen het land zijn adem inhield om te zien wat er daarna zou gebeuren, dat Zagorodnii voor het eerst kledingontwerpen voor ogen had. Een naaister, met wie hij in zijn modellentijd had gewerkt, was onlangs werkloos geworden – er zijn geen modehuizen nodig als je huis wordt beschoten. Rond dezelfde tijd zocht een goede vriend, die onlangs dienst had genomen in het leger, dringend naar warme kleding omdat hij in de bergen was gestationeerd met weinig meer dan een dun uniform.
En dus begon Zagorodnii zijn ervaring te koppelen aan de behoefte, door eerst een softshell, wind- en waterbestendig jack te schetsen. Een duurzame broek en warme sweatshirts. Met Zagorodnii’s achtergrond waren ze op maat gemaakt om goed te passen: “Ik wilde dat, als de Russen ernaar keken door hun verrekijkers -ze zouden zeggen, ziet er cool uit.”
Samenwerking met Bruce Weber
Dus in maart 2022, slechts een maand na de Russische invasie, lanceerde Zagorodnii zijn militaire kledingproject met zijn eigen spaargeld, de opbrengst van een vooroorlogs tv-project. “We hebben geen restaurants, alle kledingwinkels zijn gesloten, alle reizen, je hebt geen enkele kans omdat je vastzit in Oekraïne”, zegt hij. ” Maar ik kan ons leger helpen.” Toen hij geen geld meer had, vroeg hij Instagram-volgers om donaties, en toen dat niet lukte, ging hij naar het buitenland en vertrok op kerstavond 2022 naar Warschau, Londen, Miami, Los Angeles; overal waar hij een ontmoeting kon krijgen met degenen die geld hadden, en smeekte en pitchte.
Hij had net zo goed de vluchtelingenstatus kunnen claimen en een nieuw leven kunnen beginnen. Maar dat was nooit een overweging: “Dit is mijn moederland”, zegt hij. “Ik kan mijn mensen niet achterlaten in deze periode. Ik kan ze niet achterlaten tot we winnen.”
Tijdens deze wervelende tour ontmoette hij modefotograaf Bruce Weber in New York. Weber wilde Zagorodnii fotograferen omdat hij de film Firebird had gezien, maar ze brachten de middag door met praten over de oorlog. Weber heeft eerder foto-shoots voor Calvin Klein, Ralph Lauren, Gianni Versace en anderen, en voelde zich al snel aangetrokken tot het project van Zagorodnii.
“Zagorodnii vertelde ons aangrijpende verhalen over de bombardementen door de russen, waardoor de realiteit van deze oorlog heel persoonlijk werd”, zegt Weber. “Het is alsof zijn toekomst in de wacht staat totdat er vrede is.” Terwijl Weber, Zagorodnii fotografeerde in zijn Montauk-studio, merkte hij op hoe de stukken, met stofvervangingen, zowel de gewone man als de soldaat zouden passen. Als een veteraan in de mode-industrie je advies geeft, neem je die aan, en dus begon Zagorodnii een aanvullende modellijn, Brave+1, om de militaire vleugel te financieren.
“Het is belangrijk, dat mensen over de hele wereld het dragen”, zegt Zagorodnii. “Het is de kleur van dappere mensen aan de kant van de democratie. Aan de goede kant. Aan de kant van de toekomst.” Elke gekochte jas levert de winst voor drie Oekraïense uniformen op. En bij elk verkocht item, van broeken tot paspoorthoezen, wordt het geld terug gestoken in het uitrusten van Oekraïense soldaten.
We zullen winnen
Zagorodnii geeft toe dat de oorlog zijn tol heeft geëist. Zijn dromen van Hollywood? “Ik heb geen plannen voor de lange termijn – ik leef gewoon van maand tot maand”, zegt hij. Zijn doelen zijn nu directer, tastbaarder. Op dit moment heeft hij meer dan 500 kledingstukken geproduceerd voor het Oekraïense leger, en hij is van plan er nog duizend te maken voor de lente. “En dan hoop ik dat ik uniformen maak voor de overwinningsparade”, zegt hij.
Wat hem op de been houdt en zijn landgenoten aan het vechten houdt, vervolgt hij, is de steun van degenen in het buitenland. Degenen die stukken kopen, geld doneren of gewoon posten uit sympathie voor de actualiteit in het land. “Ik heb veel mensen om me heen die me elke dag vragen: ‘Hoe gaat het met je'”, zegt hij. “Als ik voel dat we niet alleen zijn in deze strijd, hoop ik dat we zullen winnen.”
Brave+1 is misschien een klein ding in het kader van de wereldpolitiek en moderne oorlogsvoering. Maar het is de verzameling van kleine inspanningen, de ene man sluit zich aan bij de andere, het collectief dat opstaat tegen een binnenvallende macht, die een bruggenhoofd creëren van waaruit weerstand geboden kan worden. En ja, op een dag zelfs triomferen.
Dus ja, een jas is maar een jas. Een broek is maar een broek. Maar het symbool zelf kan zoveel meer. “Als mensen dit jack dragen, herinneren ze zich dat we nog steeds vechten”, zegt Zagorodnii. “En na de oorlog wordt het een symbool van een grote overwinning.”
