Een nieuw spel van een nieuwe studio verkoopt normaal gesproken langzaam. Mensen wachten reviews af, wachten een korting af, wachten tot een vriend het heeft. The Blood of Dawnwalker deed daar niet aan mee: binnen 48 uur na de release van 3 september stonden er een miljoen exemplaren op de teller, verdeeld over pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. Eurogamer en IGN meldden het aantal begin deze week. Voor een gloednieuw merk zonder filmdeal en zonder voorgeschiedenis is dat uitzonderlijk. De vraag is waarom, en of het spel iets voor jou is.
Wie dit gemaakt heeft, en waarom dat uitmaakt
Achter Rebel Wolves zit een groep ontwikkelaars die eerder bij CD Projekt Red werkte, onder wie Konrad Tomaszkiewicz, de regisseur van The Witcher 3. Dat verklaart een groot deel van de voorverkoop. Wie The Witcher 3 heeft gespeeld, weet wat die school van spelontwerp betekent: lange zijmissies die niet als vulling voelen, keuzes die pas twintig uur later een prijs hebben, en een wereld waarin de dorpen belangrijker zijn dan de kastelen.
Dat vertrouwen kocht Rebel Wolves een startpositie die andere debutanten niet hebben. Maar het is niet het hele verhaal, want een bekende naam verkoopt hooguit de eerste dag. Een miljoen in twee dagen betekent dat de mensen die zaterdag begonnen, zondag tegen hun vrienden zeiden dat ze het moesten kopen.
De klok is het idee
Je speelt Coen, die een mislukte vampiertransformatie heeft ondergaan. Overdag is hij mens, ’s nachts vampier, en beide gedaanten hebben hun eigen vaardigheden en hun eigen manier van spelen. Zijn familie is ontvoerd en hij heeft dertig speeldagen om ze terug te halen voordat de vampierheerser Brencis ze doodt.
Dat is geen decoratie, dat is de hele constructie. Elke opdracht kost tijd: een grote missie soms een volledige dag- of nachtcyclus, een kleinere een halve. Je kunt dus niet alles doen. Wie gewend is om in een open wereld eerst de kaart leeg te vegen en daarna aan het verhaal te beginnen, loopt hier keihard tegen de muur. Je moet kiezen welke zijmissie de moeite waard is, en die keuze is definitief.
Precies dat maakt het spel goed en tegelijk niet voor iedereen. De spanning die de meeste open werelden verliezen zodra je de eerste tien uur voorbij bent, blijft hier tot het eind staan. Maar de rust ook: er is geen moment waarop je even niets hoeft. Bekijk de launchtrailer hieronder, dan zie je hoe hard het spel dat contrast tussen dag en nacht uitspeelt.
Wat de recensenten ervan vinden
Op verzamelsite OpenCritic staat het spel op een gemiddelde van 85, met 93 procent van de recensenten die het aanraadt, gebaseerd op 103 recensies. Daarmee zit het in de bovenste 7 procent van alles wat daar geregistreerd staat. Dat is voor een eerste spel van een nieuwe studio een uitzonderlijk cijfer.
De kritiek die je terugleest, is opvallend consistent. Shaun Prescott van PC Gamer gaf 83 procent en prees het verhaal en het gevecht, maar had gewild dat Rebel Wolves verder was gegaan met die tijdmechaniek. Dat is een terechte klacht: het systeem is het meest oorspronkelijke wat dit spel te bieden heeft, en op meerdere plekken laat de studio hem links liggen omdat een conventionele missiestructuur veiliger was. Wie een studio prijst voor een goed idee, mag ook opmerken dat ze er halverwege bang voor werden.
Voor welke speler dit wel is
Kort en concreet, want daar heb je meer aan dan aan cijfers.
- Wel als je The Witcher 3 hebt uitgespeeld en sindsdien niets vergelijkbaars vond. Dit komt er het dichtst bij, in tempo, toon en schrijfwerk.
- Wel als je houdt van spellen die je dwingen te kiezen. De dertig dagen zorgen ervoor dat je tweede doorloop echt anders verloopt.
- Niet als je een verzamelaar bent die pas tevreden is als elk pictogram van de kaart is. Dat kan hier niet, en het frustreert.
- Niet als je maar een paar uur per week speelt. De klok in het spel loopt door terwijl je nadenkt, en na twee weken pauze weet je niet meer welke keuzes je nog openhad.
- Nog even wachten als je op een gewone PS5 of Series S speelt en gevoelig bent voor haperingen. De eerste weken van een grote release zijn traditioneel de rommeligste, en er komen patches.
Wat het kost en waar je het haalt
Op Steam staat The Blood of Dawnwalker voor 69,99 euro, met een Eclipse Edition-uitbreidingspakket van 14,99 euro erbij. Op de consolewinkels ligt de prijs in dezelfde orde. Voor een spel van deze omvang is dat marktconform, en er is dit najaar geen enkele reden om aan te nemen dat er snel korting komt: een titel die in twee dagen een miljoen keer over de toonbank gaat, hoeft niet in de aanbieding.
Mijn advies: heb je nog een stapel onafgemaakte spellen liggen, wacht dan tot de kerstperiode, want dan is het gepatcht en waarschijnlijk een tientje goedkoper. Zoek je nu iets waar je zestig uur in verdwijnt, dan is dit de beste aankoop van deze maand. Zeker vergeleken met wat er deze maand gratis bij PlayStation Plus zit, want daar staat niets van deze schaal tussen.
Waarom dit succes ertoe doet
Het interessantste aan die miljoen exemplaren is niet het getal, maar wat het weerlegt. De afgelopen jaren was de gangbare wijsheid dat een groot rollenspel voor één speler zonder bestaand merk commercieel te riskant is, en dat uitgevers daarom liever een tiende deel van een bestaande serie financieren. Rebel Wolves laat zien dat een helder idee en een goed uitgevoerde wereld nog steeds genoeg zijn. Datzelfde zagen we dit najaar bij het slotdeel van de Final Fantasy VII-remake, waar de belangstelling ook niet uit marketing maar uit vertrouwen komt.
Voor de speler is dat goed nieuws. Hoe meer van dit soort spellen slagen, hoe minder uitgevers geneigd zijn om alles in een dienstmodel met seizoenspassen te duwen. Dat is een reden om dit spel voor de volle prijs te kopen die verder gaat dan het spel zelf.
Gepubliceerd op 7 september 2026. Klopt er iets niet? Laat het de redactie weten.
