Een superheldenfilm zonder superheld, met een budget van een middelgrote thriller en een Amerikaanse R-keuring. Clayface is de vreemde eend in het nieuwe DC-universum, en de eerste reacties suggereren dat dat juist zijn kracht is. Na een première in Los Angeles op 13 oktober mochten de eerste kijkers hun indruk delen, en die is volgens FilmTotaal overweldigend positief. Collider-journalist Steven Weintraub noemde het een keiharde film vol brute scènes die zijn zaal een paar keer geschokt liet reageren.
Klinkt goed. Maar voordat je je kaartje boekt, is het slim om te weten wat zo’n eerste golf reacties waard is.
Waar de film over gaat
Clayface volgt Matt Hagen, gespeeld door Tom Rhys Harries. Hij groeide op als straatjongen in Gotham en is inmiddels een gevierde filmster, tot een plaatselijke misdaadbaas hem zwaar verminkt. Hagen meldt zich als proefpersoon voor een experimentele behandeling bij een omstreden wetenschapper (Naomi Ackie). Hij krijgt zijn gezicht terug, maar zijn lichaam verandert in levende klei en zijn greep op de werkelijkheid glijdt weg. Wat volgt is een wraakverhaal dat op papier meer weg heeft van The Fly dan van een gemiddelde stripfilm.
Het is na Superman en Supergirl de derde film in het DC-universum van James Gunn en Peter Safran, maar je hoeft daar niets van te weten. Wie de afgelopen jaren de draad van DC kwijtraakte, en na het einde van Lanterns weer probeert bij te benen, kan hier gewoon instappen. Ook de filmgegevens verraden dat dit een ander soort project is, met een looptijd van 108 minuten en volgens Wikipedia een budget van 40 miljoen dollar. Dat is een fractie van wat een gewone superheldenfilm kost.
In de officiële trailer van Warner Bros. en DC zie je hoe de film Hagens transformatie toont, van de rode loper tot de eerste scheurtjes in zijn huid.
Wat eerste reacties wel en niet zeggen
Hier zit de kanttekening. Eerste reacties op sociale media verschijnen bij vrijwel elke grote film een week voor de echte recensies, en ze komen van mensen die de studio zelf heeft uitgenodigd voor een vertoning of première. Het recensie-embargo van Clayface loopt pas op 21 oktober af. Een enkele lauwe tweet zie je in zo’n eerste golf zelden, dus “overweldigend positief” is eerder de norm dan een uitzondering.
Wat meer zegt, is wie de film maakte. Regisseur James Watkins heeft een horrorverleden dat ertoe doet. Hij maakte Eden Lake, nog altijd een van de naarste Britse thrillers van de afgelopen twintig jaar, daarna The Woman in Black met Daniel Radcliffe en in 2024 de Amerikaanse Speak No Evil met James McAvoy. Het script komt van Mike Flanagan, de man achter The Haunting of Hill House en Doctor Sleep, samen met Hossein Amini. Flanagan liep al sinds 2021 met dit idee rond en wilde er nadrukkelijk een horrorfilm van maken, geen actiefilm met een monster erin.
Die combinatie verklaart waarom de reacties steeds hetzelfde benadrukken: echte effecten, lichamelijke horror en een tragische hoofdpersoon. Dat is precies waar beide makers goed in zijn. Als de film tegenvalt, zal het eerder zijn omdat het verhaal te dun blijkt dan omdat het bloed niet echt genoeg oogt.
Kijken of overslaan?
Ons oordeel: kijken, maar met de juiste verwachting. Als je superhelden wilt zien vliegen en vechten, sla deze dan over en wacht op de volgende grote DC-titel. Hou je van horror waarin het lichaam het slagveld is, van The Fly tot The Substance, dan is dit waarschijnlijk de meest interessante stripfilm van het jaar. Dat een studio met deze middelen een kleine, gemene horrorfilm durft te maken, verdient op zich al een kaartje.
Wie twijfelt, wacht tot dinsdag 21 oktober, wanneer de echte recensies loskomen. Clayface draait vanaf 22 oktober in de Nederlandse bioscopen.
Gepubliceerd op 17 oktober 2026. Klopt er iets niet? Laat het de redactie weten.
