Gestolen horloge van 270.000 euro komt terug per koerier: waarom juist dit stuk zo heet is

Passen, rennen, en drie dagen later alles terugsturen met een briefje. Op 29 oktober vroeg een man in een horlogezaak op de derde verdieping van Nakano Broadway in Tokio of hij een Audemars Piguet om mocht doen. Na een minuut of acht rende hij weg, het horloge nog om zijn linkerpols. Op zondag 1 november bezorgde een koerier het terug bij de winkel, meldt ynet, met een kort handgeschreven excuus erbij. Het serienummer klopte en schade was niet te zien.

Het is het soort verhaal dat zichzelf vertelt, maar de vraag voor wie van horloges houdt is een andere. Wat voor stuk is 46 miljoen yen waard, omgerekend zo’n 270.000 euro? En waarom is uitgerekend dit model al vijftig jaar zo begeerd?

Welk horloge het is, en wat we niet weten

Het gaat om een Royal Oak, schrijft de Seoul Economic Daily op basis van de Japanse krant Yomiuri Shimbun. Een referentienummer, materiaal of uitvoering is in de berichten die wij lazen niet genoemd. Dus zeggen welke het precies is, kan op dit moment niemand zonder te gokken.

Het bedrag vertelt wel iets. De stalen Jumbo uit de jubileumreeks van 2022, de referentie 16202, had volgens een marktoverzicht een nieuwprijs van 33.200 dollar. De geschatte waarde in Tokio, zo’n 292.000 dollar, ligt bijna negen keer hoger. Dit was dus geen doorsnee stalen exemplaar, of de vraagprijs lag ver boven wat de boetiek ooit rekende. In datzelfde overzicht staan de zeldzamere stukken op de tweedehandsmarkt in die prijsklasse: de 5554 uit de jaren tachtig en de eerste Offshore vanaf 250.000 dollar, de 15202 uit 2012 tot 300.000 dollar. Die cijfers zijn een momentopname uit de jaren rond het jubileum, geen actuele prijslijst.

Waarom de Royal Oak zo gewild is

De aantrekkingskracht begint bij een bijna absurd idee. In 1970 vroeg Audemars Piguet aan ontwerper Gérald Genta om een sportief én elegant horloge, en op 15 april 1972 lag het resultaat op de beurs in Bazel. Volgens Webchronos kostte de referentie 5402 toen 3300 Zwitserse frank, wat hem tot het duurste stalen horloge op de markt maakte. Staal voor de prijs van een statussymbool, dat had nog niemand aangedurfd.

De vorm hielp daarbij. Een achthoekige lunette met zichtbare zeshoekige schroeven, een wijzerplaat met het tapisserie-patroon en een geïntegreerde band van 154 onderdelen, die zo lastig te maken was dat de leverancier de bestellingen niet bijhield. Wat toen brutaal was, is nu een van de bekendste silhouetten in de horlogerij. Je herkent hem van een afstand, en dat is voor veel kopers precies het punt.

Hoe dat in elkaar gezet wordt, laat Audemars Piguet zelf zien in deze film over de Royal Oak Selfwinding, van de wijzerplaat tot de afwerking van de kast.

Daar komt schaarste bovenop. Een nieuwe Royal Oak is bij de dealer moeilijk te krijgen, en dat duwt kopers naar de tweedehandsmarkt, waar de prijzen los staan van de catalogus. Audemars Piguet probeert daar zelf grip op te krijgen met een eigen platform voor tweedehands horloges. Juist die combinatie van bekendheid, lastige verkrijgbaarheid en een hoge restwaarde maakt zo’n horloge aantrekkelijk voor iedereen, ook voor wie er niet voor wil betalen.

Stelen is makkelijker dan verkopen

De winkel herkende zijn horloge aan het serienummer, en dat is ook het zwakke punt van zo’n buit. De Londense Watch Register houdt naar eigen zeggen meer dan 125.000 verloren en gestolen horloges bij, en dealers en pandjeshuizen kunnen daar merk, model en nummer laten nagaan. Gestolen stukken worden volgens de organisatie gevonden zodra ze worden aangeboden op handelsplatforms, bij dealers of op veilingen. Dat is geen waterdicht systeem, want de oprichter gaf eerder zelf toe dat de database maar een klein deel van alle diefstallen bevat.

Of dat iets te maken heeft met het pakketje uit Tokio, weet niemand. Het werd volgens de berichten verstuurd uit de prefectuur Aichi, honderden kilometers verderop, met een afzender die de politie vermoedelijk verzonnen acht. De politie onderzoekt ook nog of de afzender en de man die wegrende dezelfde persoon zijn. De zaak is dus niet opgelost, ook al ligt het horloge weer in de winkel.

Horlogediefstal is in elk geval geen randverschijnsel. In dezelfde Nakano Broadway sloegen twee mannen op 25 augustus een vitrine in en namen vier horloges mee ter waarde van zo’n 200 miljoen yen, volgens de Seoul Economic Daily. Twee Chilenen zijn daarvoor in Osaka aangehouden. Audemars Piguet zelf kwam in 2023 met een proef met een diefstalgarantie voor horloges die in 2022 of 2023 waren gekocht, met een politierapport en het serienummer als voorwaarde.

Wie zelf een dure tweedehands koopt, heeft aan dat serienummer dus ook wat. Vraag ernaar voordat je betaalt en laat een dealer het nagaan als het stuk uit een onbekende hoek komt. De Japanse winkel kon daarmee vaststellen dat het echt om zijn horloge ging. Dat iemand het vervolgens gewoon terugstuurt, blijft het vreemdste deel van dit verhaal.

Gepubliceerd op 4 november 2026. Klopt er iets niet? Laat het de redactie weten.

Jesse Brouwer

Jesse Brouwer volgt voor Mannenmag alles wat op het scherm en het podium gebeurt. Hij schrijft over films en series op Netflix, Disney+ en in de bioscoop, over muziek en concerten, over televisie en over de bekende Nederlanders die daarin meedoen. Hij kijkt eerst zelf en schrijft dan pas, en zet bij een einde dat hij uitlegt altijd een duidelijke spoilerwaarschuwing. Tips en correcties zijn welkom via de redactie.

Meer van Jesse Brouwer