Louis Vuitton is voor de meeste mannen een merk van koffers en tassen, niet van horloges. Toch heeft het huis een horloge met een verhaal dat teruggaat tot 1988, en dat komt nu terug in de vaste collectie. Het Nederlandse horlogeblog Fratello had de nieuwe Monterey deze week om de pols, in glanzend groen en zwart keramiek. Het is een horloge dat er anders uitziet dan alles wat je kent, en dat is precies de bedoeling.
Een ontwerp van de architect van het Musée d’Orsay
Het origineel heette helemaal geen Monterey. In 1988 bracht Louis Vuitton de Montre LV I en LV II uit, ontworpen door de Italiaanse architect en designer Gae Aulenti. Zij is vooral bekend als de vrouw die het oude treinstation Gare d’Orsay in Parijs ombouwde tot het Musée d’Orsay. Haar horloge kreeg een gladde kast zonder lugs, in de vorm van een kiezelsteen, met de kroon bovenaan op twaalf uur, zoals bij een zakhorloge.
De naam Monterey ontstond volgens Fratello uit een verkeerde uitspraak van montre, het Franse woord voor horloge. Die bijnaam bleef hangen en is inmiddels de officiële naam. De gouden LV I van 40 millimeter was een reishorloge vol functies. De kleinere LV II van 37 millimeter had een kast van zwart of groen keramiek, en dat was in die tijd heel bijzonder. Louis Vuitton werkte destijds samen met IWC, dat de quartzuurwerken leverde en net zijn eigen keramische kast had laten zien in de Da Vinci QP van 1986. Dat twee concurrerende luxeconcerns zo samen een horloge maken, is nu ondenkbaar.
Wat er nieuw is aan deze versie
Vorig jaar kwam de Monterey al terug als gelimiteerde uitvoering in geelgoud. De nieuwe modellen grijpen terug op de keramische LV II. Ze hebben dezelfde diameter van 37 millimeter, maar zijn met 11 millimeter twee millimeter dikker dan het origineel. Dat komt doordat er geen quartz meer in zit maar een eigen automatisch uurwerk, het LFT MA01.02 van La Fabrique du Temps Louis Vuitton, met een rotor van roségoud en 45 uur gangreserve. Je ziet het uurwerk niet, want de achterkant is van staal.
Het knapste zit in de kast. De meeste keramische kasten worden in een mal gegoten. Louis Vuitton perst keramisch poeder met zirkoniumoxide en pigment tot een massief blok, freest daar de kiezelvorm uit en bakt die op 1.000 graden om de kleur te krijgen. Daarna wordt de kast met de hand geslepen en gepolijst. Dat verklaart die vloeiende, bijna natte glans die je op de foto’s ziet.
Er zijn twee versies. Groen keramiek met een groene wijzerplaat en gele wijzers, of zwart keramiek met een witte wijzerplaat, rode wijzers en een rode minutenrand. De wekker en de datum van het origineel zijn verdwenen, je krijgt alleen uren, minuten en seconden. De prijs is volgens Fratello 23.000 euro (2026).
Hoe hij draagt, en voor wie hij is
Omdat de band door de kast loopt in plaats van eraan vast te zitten, ligt het horloge hoog op de pols. Fratello noemt hem daardoor wat kopzwaar, al maken het lichte keramiek en de 37 millimeter dat goed. Je moet er even aan wennen, want het voelt anders dan een gewoon horloge met lugs.
Mijn voorkeur gaat net als bij Fratello naar de zwarte versie. Die witte wijzerplaat met rode en blauwe accenten heeft iets van een meetinstrument, en dat maakt hem minder sieraad en meer horloge. De groene is gedurfder en past beter bij wie graag opvalt.
Laten we wel eerlijk zijn over wat dit is. Wie een horloge zoekt om elke dag te dragen bij een spijkerbroek en een overhemd, koopt voor dit geld eerder een klassieker die overal bij past. De Monterey is een designobject, een horloge dat je kiest omdat je de vorm mooi vindt en het verhaal kent. Daarin lijkt hij op de manier waarop Hublot met de Classic Fusion Tributo teruggrijpt op zijn eigen jaren tachtig. Het verschil is dat Louis Vuitton hier een ontwerp heeft dat echt nergens op lijkt.
Wil je hem in het echt zien, dan kun je terecht in de boetieks van Louis Vuitton.
Gepubliceerd op 19 oktober 2026. Klopt er iets niet? Laat het de redactie weten.
