Stevie Wonder is 76 jaar. De Amerikaanse zanger, componist en multi-instrumentalist werd geboren op 13 mei 1950 in Saginaw, in de Amerikaanse staat Michigan, als Stevland Hardaway Judkins. Op woensdag 28 oktober speelde hij in de Ziggo Dome in Amsterdam zijn album Songs in the Key of Life in zijn geheel, vijftig jaar na de verschijning. Volgens NU.nl werd het een show van uren. Het was volgens de aankondiging zijn eerste concert in Nederland in twaalf jaar.
Dat iemand van 76 zo’n avond nog volhoudt, zegt veel. Maar het verklaart vooral waarom juist dit album zo’n tour waard is. Daarvoor moet je terug naar de loopbaan van een kind dat op zijn elfde al een platencontract had.
Wonderkind bij Motown
Wonder tekende op zijn elfde bij Motown, onder de artiestennaam Little Stevie Wonder. Op zijn dertiende stond hij met “Fingertips” op nummer één in de Amerikaanse Billboard Hot 100. Volgens Wikipedia is hij daarmee nog altijd de jongste soloartiest die ooit die lijst aanvoerde. Het nummer was live opgenomen in een theater in Chicago, met Marvin Gaye op drums.
In de jaren zestig bepaalden de mensen van het label grotendeels wat hij zong. Pas toen zijn eerste contract op zijn eenentwintigste afliep, kreeg hij de vrijheid om zelf te kiezen. Wat daarna kwam, wordt nog altijd zijn klassieke periode genoemd.
De klassieke periode van 1972 tot 1976
In vier jaar tijd bracht Wonder vijf albums uit die de soul en de popmuziek veranderden. Hij gebruikte synthesizers op een manier die toen nieuw was, en maakte albums als één geheel in plaats van een verzameling singles.
- Music of My Mind (1972)
- Talking Book (1972), met “Superstition” en “You Are the Sunshine of My Life”
- Innervisions (1973), met “Higher Ground” en “Living for the City”
- Fulfillingness’ First Finale (1974)
- Songs in the Key of Life (1976), een dubbelalbum met een extra ep
Met Innervisions, Fulfillingness’ First Finale en Songs in the Key of Life won hij drie keer op rij de Grammy voor album van het jaar. Niemand anders heeft dat met drie opeenvolgende albums gedaan. Paul Simon bedankte Wonder bij zijn eigen winst in 1976 droog omdat die dat jaar geen album had gemaakt.
Records en erkenning
Wonder verkocht wereldwijd meer dan honderd miljoen platen. Hij won 25 Grammy’s, het hoogste aantal voor een mannelijke soloartiest, en daarnaast een Oscar, voor “I Just Called to Say I Love You” uit The Woman in Red (1984). Hij was de eerste artiest die in drie opeenvolgende decennia een nummer één scoorde in de Billboard Hot 100. In 1989 werd hij opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame, en in 2014 kreeg hij van president Obama de Presidential Medal of Freedom.
Ook buiten de muziek liet hij zich gelden. In 1980 voerde hij campagne om de geboortedag van Martin Luther King een nationale feestdag te maken in de Verenigde Staten, wat in 1983 lukte. In 2009 werd hij vredesboodschapper van de Verenigde Naties.
Waarom Songs in the Key of Life nu op tour is
Songs in the Key of Life verscheen in september 1976. Het blad Rolling Stone zet het in zijn lijst van de beste albums aller tijden sinds 2020 op de vierde plaats. Voor het jubileum bracht Wonder op 28 september 2026 onverwacht een ep uit met vier nummers die tijdens de opnames op de plank waren blijven liggen. De tour die erop volgde kwam half oktober door het Verenigd Koninkrijk en stond woensdag in Amsterdam.
Een album van bijna twee uur integraal spelen is een statement. Het betekent dat ook de minder bekende nummers aan bod komen, naast hits als “Sir Duke”, “I Wish” en “Isn’t She Lovely”. Wie Wonder alleen kent van de bekende singles, krijgt zo te horen waarom muzikanten dit als zijn hoofdwerk zien.
Wij vinden dat het verhaal van deze avond niet zozeer de leeftijd van Wonder is, maar de vorm. Een artiest van 76 die geen best-of speelt maar een album van een halve eeuw oud van begin tot eind, vertrouwt erop dat het werk zelf de zaal vult. Dat het daarna uren duurde, laat zien dat het publiek dat vertrouwen deelde.
Gepubliceerd op 29 oktober 2026. Klopt er iets niet? Laat het de redactie weten.
