Gaël Monfils werd op 1 september 1986 in Parijs geboren en is dus 40 jaar. De Franse tennisser zou dit najaar in eigen land afscheid nemen, met de Paris Masters als laatste toernooi. Dat gaat niet meer gebeuren. Monfils staat sinds 5 oktober op de lijst van gestopte spelers van het ITIA, de organisatie die over integriteit en doping in het tennis gaat. Dat meldde Eurosport op 14 oktober. Een reden gaf hij zelf niet, en die gaan we hier ook niet invullen.
Het is een stil einde voor een speler die nooit stil was. Monfils was twintig jaar lang de man van de sliding op hardcourt, de sprong in de lucht bij een smash en de bal tussen de benen door. Achter dat spektakel zit een loopbaan met meer cijfers dan veel mensen denken.
De loopbaan van Monfils in cijfers
- Geboren op 1 september 1986 in Parijs, Frans
- Hoogste positie op de wereldranglijst nummer 6, in november 2016
- 13 ATP-titels in het enkelspel, uit 35 finales
- Beste resultaten op grandslams halve finales op Roland Garros 2008 en de US Open 2016
- Twee keer verliezend finalist op de Paris Masters, in 2009 en 2010
- Negentien seizoenen op rij minstens een ATP-finale, van 2005 tot en met 2023
- Als junior in 2004 winnaar van de Australian Open, Roland Garros en Wimbledon
Die laatste regel zegt veel. Monfils werd in 2004 de beste junior ter wereld en won drie van de vier grandslams voor junioren in een jaar. In 2005 werd hij door de ATP uitgeroepen tot nieuwkomer van het jaar. Volgens Wikipedia was hij als scholier ook een uitzonderlijke sprinter, Frans kampioen op de 100 meter bij de jeugd onder 13 en onder 14.
Zijn mooiste momenten
De eerste grote doorbraak kwam op Roland Garros in 2008. Monfils haalde daar de halve finale en was de eerste Fransman sinds 2001 die zo ver kwam. Roger Federer hield hem in vier sets tegen. Een jaar later stond hij in Parijs in zijn eerste Masters-finale, die hij verloor van Novak Djokovic. In 2010 deed hij het nog eens over, dit keer na zeges op Andy Murray en Federer, en weer bleef de titel net buiten bereik.
Zijn beste seizoen was 2016. Hij won in Washington zijn eerste toernooi uit de 500-categorie, bereikte de kwartfinale op de Olympische Spelen in Rio en haalde de halve finale van de US Open. Die halve finale tegen Djokovic werd berucht, omdat Monfils een deel van de wedstrijd met zachte ballen speelde en daarvoor door het publiek werd uitgefloten. Typisch Monfils, kun je zeggen. Hij deed het nooit zoals anderen het deden, en dat werkte soms geniaal en soms tegen hem. In november van dat jaar bereikte hij de zesde plaats op de wereldranglijst.
Records toen bijna niemand nog op hem rekende
Het opvallendste deel van zijn loopbaan kwam pas aan het eind. In 2023 won hij op zijn 37e het toernooi van Stockholm, twaalf jaar na zijn eerste zege daar. In 2024 versloeg hij in Cincinnati Carlos Alcaraz, toen nummer drie van de wereld. En in januari 2025 won hij in Auckland de titel door in de finale Zizou Bergs te verslaan. Daarmee werd hij op zijn 38e de oudste winnaar van een ATP-toernooi sinds de tour in 1990 begon.
In de samenvatting van Tennis TV zie je die finale tegen Bergs, met een Monfils die nog altijd elke bal achterna gaat.
Kort daarna haalde hij op de Australian Open de vierde ronde, met een zege op Taylor Fritz. Op 1 oktober 2025 kondigde hij aan dat 2026 zijn laatste seizoen zou worden. Dat jaar verliep moeizamer. Hij zakte uit de top 100 en won nog een enkele partij, onder meer van Tallon Griekspoor in Monte Carlo. Zijn laatste wedstrijden speelde hij op de US Open, waar hij in de tweede ronde verloor van Learner Tien.
Waarom hij de Paris Masters niet meer kan spelen
Wie op de lijst van gestopte spelers van het ITIA staat, mag niet meer meedoen aan toernooien. Een terugkeer kan alleen na een periode van minstens zes maanden waarin een speler weer buiten wedstrijden op doping wordt gecontroleerd, schrijft Eurosport. Daarmee vervallen ook de geplande optredens in Lyon en mogelijk Wenen. Voor het Parijse publiek is dat zuur, want daar had Monfils zijn mooiste weken. Voor wie hem twintig jaar zag spelen, blijft vooral het beeld over van een speler die tennis vooral leuk wilde maken om naar te kijken. Daarin slaagde hij als weinig anderen.
Gepubliceerd op 16 oktober 2026. Klopt er iets niet? Laat het de redactie weten.
