Mensen klagen dat muziek op streamingdiensten dun klinkt en zetten er vervolgens nooit een instelling voor om. Dat is bij Spotify extra zonde, want de app staat standaard niet op de hoogste kwaliteit en past hem ook nog eens aan op je verbinding terwijl je luistert. Hieronder staat wat je aanzet, in welke volgorde, en waar het geen zin heeft. De basis komt uit een uitleg van Engadget van deze week.
De instelling waar het om draait
Begin bij de kwaliteitskiezer zelf, want die bepaalt wat Spotify naar je toestel stuurt. Op de telefoon tik je linksboven op je profielfoto, ga je naar Instellingen en privacy en daarna naar Mediakwaliteit. Op de computer klik je linksboven op de drie puntjes, kies je Bewerken en Voorkeuren, en scroll je naar het blok over audiokwaliteit. In de webspeler kun je er niets aan veranderen, dus gebruik de desktop-app als je het goed wilt doen.
Iedereen kan kiezen uit laag, normaal en hoog. Met Premium komen daar zeer hoog en lossless bij. Achter elke optie staat de bitrate en hoeveel data het ongeveer per uur kost, dus je kunt zelf zien wat je bundel eraan kwijt is. Op de telefoon stel je het apart in voor wifi en voor mobiel internet, op de computer is er maar één keuze.
Belangrijker dan welke stand je kiest is het schuifje eronder. Zet automatisch aanpassen uit. Staat dat aan, dan verlaagt Spotify de kwaliteit zodra je verbinding even hapert en zet hij hem daarna niet altijd netjes terug. Dat is precies het soort stille verslechtering waar je zelf nooit achter komt.
Verderop op dezelfde pagina staat de downloadkwaliteit, met dezelfde opties. Heb je eerder muziek gedownload en verander je nu de stand, dan blijven die oude bestanden zoals ze waren. Met de knop opnieuw downloaden haal je alles in de nieuwe kwaliteit binnen. Wie weinig databundel heeft maar wel ruimte op zijn telefoon, doet er goed aan zijn vaste lijsten in hoog of zeer hoog te downloaden en die offline te draaien.
Wat lossless doet en wanneer je er niets van merkt
Lossless is cd-kwaliteit, met compressie die niets weggooit. Dat klinkt als de eindstand, maar in de praktijk is het bij de meeste mensen weggegooide bandbreedte, en dat zit hem in de keten erna.
Bluetooth kan echt lossless niet doorgeven. Punt. Luister je met draadloze oordopjes of een bluetoothspeaker, dan heeft die stand geen enkele zin en kost hij je alleen data. Op de telefoon heb je er bedrade oordopjes voor nodig. Elk paar met een usb-c-stekker draagt het signaal, en een aparte dac erbij maakt het beter, maar dat is een aankoop en geen instelling.
Op de computer werkt het wel met speakers aan een kabel. Heb je een speaker op wifi die met Spotify Connect werkt, dan gaat lossless daar meestal ook doorheen, want wifi heeft de bandbreedteproblemen van bluetooth niet. In de app van je smart-tv hangt het van het model af. Speelt er iets op een ander apparaat, dan kun je dat vanaf je telefoon controleren. Tik linksonder in het afspeelscherm op de naam van het apparaat, tik hem bovenaan de lijst nog een keer aan, en je ziet welke kwaliteit er nu loopt en kunt hem daar aanpassen.
Engadget noemt als voorbeeld een LG C1-televisie met een PlayStation 5, die via eARC naar een soundbar 16-bit lossless doorgeeft maar geen volledige 24-bit. Dat verschil hoor je in de praktijk vrijwel nooit, en dat brengt me bij het eerlijke deel van dit verhaal.
De eerlijke waarschuwing
Ook als je hele keten lossless aankan, bepaalt je zwakste schakel wat je hoort. Met goedkope oordopjes hoor je het verschil tussen een goede gecomprimeerde stream en lossless simpelweg niet. Daar heb je fatsoenlijke koptelefoons of in-ears voor nodig, en een omgeving die het toelaat.
Dat laatste onderschatten mensen. CarPlay en Android Auto kunnen lossless doorgeven, maar met standaard autoluidsprekers en negentig kilometer per uur aan bandengeruis is dat verspilde moeite. Hetzelfde geldt voor luisteren in de trein of op straat. Mijn eigen indeling is simpel. Thuis in een stille kamer op een goede set staat hij bij mij op de hoogste stand, onderweg op hoog, en dat scheelt per maand een flinke hap data zonder dat ik er iets voor inlever.
Er zijn ook luistertesten waarmee je kunt nagaan of jij het verschil überhaupt hoort. Dat is confronterender dan je denkt, en het is de goedkoopste manier om erachter te komen of je die dac echt nodig hebt.
Vier instellingen die mensen vergeten
Onder Afspelen zit een equalizer met voorkeuzes en handmatige schuifjes. Bruikbaar, maar pas op dat je niet drie lagen over elkaar heen legt. Je telefoon heeft er vaak zelf een, Spotify heeft er een, en je koptelefoon soms ook. Drie keer een bas-boost klinkt niet drie keer zo goed.
In hetzelfde menu staat volumenormalisatie, dat alle nummers op ongeveer hetzelfde niveau zet. Dat kost op zichzelf geen kwaliteit, behalve als je hem op luid zet. Sommigen zweren dat het zonder beter klinkt, dus probeer beide standen een avond.
Controleer meteen of mono-audio uit staat. Dat is een toegankelijkheidsoptie die per ongeluk aan kan staan en die je stereobeeld volledig plat slaat.
En tot slot de overgangen tussen nummers. Staat crossfade op een lange overgang, dan kapt Spotify het einde van nummers af. Dat heeft niets met kwaliteit te maken maar het verpest wel albums die op hun laatste seconden gebouwd zijn.
Vergeet ten slotte niet om in het menu voor databesparing en offline de databesparing uit te zetten, want die verlaagt je kwaliteit zodra je van wifi af bent, ongeacht wat je hierboven hebt ingesteld. Wat je met Premium precies krijgt, staat op de pagina van Spotify zelf. En wie na dit alles concludeert dat het gras elders groener is, leest ons stuk over overstappen naar YouTube Music.
Gepubliceerd op 17 september 2026. Klopt er iets niet? Laat het de redactie weten.
