Daniel Day-Lewis, geboren op 29 april 1957, is 69 jaar en de Engelse acteur die als eerste drie keer de Oscar voor beste mannelijke hoofdrol won. In 2017 zei hij het acteren vaarwel, maar met het familiedrama Anemone kwam hij na acht jaar toch terug op het witte doek. Een jaar na die comeback is het goed om te kijken wie hij is, waarom hij stopte en wat hem over de streep trok.
Drie Oscars en een reputatie die zijn voorsprong houdt
Day-Lewis maakt weinig films, maar als hij er een maakt, valt hij op. Volgens Wikipedia won hij de Oscar voor beste acteur voor My Left Foot (1989), There Will Be Blood (2007) en Lincoln (2012). Daarmee was hij de eerste die die prijs drie keer kreeg. Daarnaast werd hij genomineerd voor In the Name of the Father, Gangs of New York en Phantom Thread, en hij won vier BAFTA’s. In 2014 werd hij geridderd voor zijn verdiensten als acteur.
Ook buiten die prijzen zit zijn lijst vol titels die je gezien moet hebben, van The Last of the Mohicans (1992) en The Age of Innocence (1993) tot The Crucible (1996) en The Boxer (1997). Wie een avond vrij heeft, kan eigenlijk geen slechte keuze maken in dat rijtje. There Will Be Blood is wat ons betreft het beste startpunt, al was het maar voor de manier waarop hij als olieman Daniel Plainview een hele film draagt.
Method acting tot het uiterste
Day-Lewis is vooral bekend om zijn manier van werken. Hij stapt maandenlang in zijn personage en blijft daar ook als de camera uit staat. Voor My Left Foot speelde hij Christy Brown, een schrijver en schilder die alleen zijn linkervoet kon gebruiken. Tijdens de opnamen bleef hij in zijn rolstoel zitten, zodat de crew hem over kabels en lampen heen moest tillen. Voor In the Name of the Father viel hij 14 kilo af, bleef hij ook naast de set in het Noord-Ierse accent praten en liet hij zich door de crew met koud water natgooien.
Die toewijding is precies waarom collega’s zo hoog van hem opgeven en waarom elke nieuwe rol als een gebeurtenis voelt. Het is ook de reden dat hij lange pauzes nodig heeft. Wie zo diep in een personage zit, kan dat niet elk jaar opnieuw.
Waarom Daniel Day-Lewis twee keer stopte
Hij stopte niet een keer maar twee keer. Na The Boxer trok hij zich tussen 1997 en 2000 terug en ging hij in Italië in de leer bij schoenmaker Stefano Bemer. Daarna keerde hij terug met onder meer Gangs of New York. In juni 2017, vlak voor Phantom Thread uitkwam, kondigde hij aan dat hij definitief stopte. Hij zei toen dat hij moest geloven in de waarde van wat hij deed, en dat dat gevoel weg was.
Lang leek dat het einde. Phantom Thread, waarin hij een obsessieve kleermaker in het Londen van de jaren vijftig speelt, werd gezien als een waardig afscheid. En voor een acteur die nooit een film deed om de film, voelde dat ook logisch.
Anemone, de film die hem terughaalde
In het najaar van 2024 kwam toch het nieuws dat hij terugkwam. De reden is persoonlijk en professioneel tegelijk. Anemone is het regiedebuut van Ronan Day-Lewis, en vader en zoon schreven het scenario samen. Day-Lewis speelt Ray Stoker, een oud-militair die zich in de bossen van Noord-Engeland heeft teruggetrokken, naast Sean Bean en Samantha Morton. In een gesprek met Variety vertelde hij in 2025 dat hij zich na Phantom Thread leeg voelde, maar nooit was opgehouden met van het vak te houden.
De film ging op 28 september 2025 in première op het New York Film Festival, draaide vanaf 3 oktober 2025 in de Amerikaanse bioscopen en kwam op 7 november 2025 uit in Groot-Brittannië. De recensies waren gemengd. Critici hadden kritiek op het scenario, maar over Day-Lewis zelf was bijna iedereen lovend. The Hollywood Reporter sprak van een magnifieke terugkeer na acht jaar pensioen. Dat beeld klopt. Anemone is niet zijn beste film, maar wel het bewijs dat hij niets van zijn kracht kwijt is.
Daniel Day-Lewis in het kort
- Geboren op 29 april 1957, 69 jaar oud op 6 oktober 2026
- Nationaliteit Engels
- Oscars voor My Left Foot, There Will Be Blood en Lincoln
- Vier BAFTA’s, in 2014 geridderd
- Stopte in 1997 en in 2017, en keerde in 2025 terug met Anemone
Of er na Anemone nog een film volgt, is niet bekend. Hij is in elk geval niet de enige grote acteur die het pensioen voor zich uit schuift, ook Bryan Cranston denkt er niet aan om te stoppen. Het verschil is dat je bij Day-Lewis nooit weet of de laatste film ook echt de laatste is, en juist dat maakt elke rol van hem zo bijzonder.
Gepubliceerd op 7 oktober 2026. Klopt er iets niet? Laat het de redactie weten.
