Quentin Tarantino schrijft lang. Dat wisten we al, maar nu weten we ook hoe lang. Het eerste script voor The Further Mis-Adventures of Cliff Booth telde 230 pagina’s, en regisseur David Fincher haalde er zestig uit. Dat vertelt hij in het eerste gezamenlijke interview met Tarantino, dat Empire vandaag in zijn nieuwe nummer publiceert. Het verklaart waarom Brad Pitt opeens weer overal opduikt, en het zegt iets over wat voor film we in november krijgen.
Zestig pagina’s eruit, en waarom dat ertoe doet
“De eerste versie die ik las was 230 pagina’s. Het waren eigenlijk twee films”, zegt Fincher tegen Empire. Na zijn ingreep bleef er een film van ongeveer twee uur en twintig minuten over. Wie weleens een scenario heeft gezien, kent de vuistregel van ongeveer een pagina per minuut. Een script van 230 pagina’s was dus goed voor bijna vier uur film, en dat is zelfs voor Tarantino veel.
Fincher beschrijft het snijwerk niet als een strijd maar als een zoektocht naar de overlap tussen drie mensen. Wat Pitt wilde spelen, wat hijzelf wilde maken en waar Tarantino de nadruk wilde leggen. Dat klinkt diplomatiek, en dat is het waarschijnlijk ook. Want dit is een bijzondere situatie. Tarantino verfilmt normaal gesproken zijn eigen teksten en daar komt niemand aan. Hier ligt zijn script voor het eerst in handen van een andere regisseur, en dan nog een die bekendstaat om zijn strakke montage. Collider noemt het treffend de eerste keer dat de woorden van Tarantino niet heilig zijn.
Dat Tarantino niet zelf regisseert heeft een reden die iedere fan kent. Hij heeft zichzelf een maximum van tien films als regisseur opgelegd en zit er al op negen. Het vervolg op Once Upon a Time in Hollywood had zijn tiende kunnen worden. In plaats daarvan gaf hij het scenario weg en bewaart hij zijn laatste regiekans voor iets anders. Ondertussen doet hij van alles naast de film, zoals zijn toneeldebuut in Londen, waarover we eerder schreven bij Sacha Baron Cohen en The Popinjay Cavalier.
Geen hangout-film meer
De interessantste uitspraak in het interview komt van Tarantino zelf. Once Upon a Time in Hollywood was volgens hem een hangout-film. Je reed mee door Los Angeles in 1969, de radio aan, zonder veel plot, omdat iedereen in de zaal wist dat het verhaal op Cielo Drive zou eindigen. Die spanning deed het werk. Het nieuwe verhaal speelt in 1977 en heeft die vanzelfsprekende eindbestemming niet. “Ik zie het helemaal niet als een hangout-film”, zegt Tarantino, en hij omschrijft het als iets met de smaak van een misdaadpocket van Elmore Leonard.
Dat is een veelzeggende vergelijking. Elmore Leonard schreef de roman waarop Tarantino in 1997 Jackie Brown baseerde, en die film draait om losse figuren die elkaar steeds net verkeerd inschatten. Fincher zegt hetzelfde in andere woorden. Hij noemt het een verhaal rond een kampvuur, waarin het minder om de plot gaat dan om hoe de personages elkaar tegenkomen in de achterafstraatjes van Hollywood in 1977.
Voor wie de eerste film vooral om de traagheid waardeerde, is dat een waarschuwing en een belofte tegelijk. Het wordt sneller en strakker. Het wordt ook een ander soort film, en dat lijkt bewust.
De rol van Brad Pitt
Pitt speelt opnieuw stuntman Cliff Booth, de rol die hem in 2020 zijn eerste Oscar als acteur opleverde. Zijn loopbaan en leeftijd zetten we op een rij in het profiel van Brad Pitt. Wat dit project voor hem extra beladen maakt, is de combinatie met Fincher. Ze maakten samen eerder Seven, Fight Club en The Curious Case of Benjamin Button, en in die drie films liet Pitt telkens een kant van zichzelf zien die hij bij andere regisseurs minder kwijt kon.
In de trailer die Netflix in september uitbracht, zie je Booth achter het stuur van een oude Amerikaan, met zonnebril en Hawaïhemd, en een avond op een parkeerplaats die duidelijk niet goed afloopt.
Niet alles verliep soepel
Het gezamenlijke interview komt op een moment dat er ook andere geluiden rondgaan. Volgens Collider werden er onlangs nog scènes opnieuw gedraaid, en zou de film de grote najaarsfestivals hebben gemist omdat hij niet op tijd af was. Netflix betaalde volgens dezelfde bron flink voor het project. Het gaat om berichten die Collider zelf als gerucht brengt, dus neem ze met de nodige voorzichtigheid.
Wel valt het patroon op. Een script dat twee films lang was, een regisseur die moest kiezen en extra opnames achteraf. Dat hoeft niets slechts te betekenen. Fincher is beroemd om zijn perfectionisme, en extra draaidagen horen bij zijn manier van werken. Maar het verklaart waarom de makers juist nu samen in een tijdschrift gaan zitten om uit te leggen wat ze hebben gemaakt.
Wanneer je hem kunt zien
De data liggen vast. De film draait vanaf 25 november eerst in Imax-zalen en staat vanaf 23 december op Netflix. Tussen die twee momenten verschijnt op 8 december nog het boek van Tarantino over hetzelfde personage, The Adventures of Cliff Booth. Wie benieuwd is naar wat er van die zestig geschrapte pagina’s terechtkwam, heeft daar misschien het meeste aan, al heeft niemand gezegd dat het boek de weggeknipte scènes bevat.
Naast Pitt spelen onder meer Timothy Olyphant, Elizabeth Debicki, Scott Caan en Carla Gugino mee, zoals we eerder meldden in ons stuk over het vervolg. Fincher heeft overigens zijn vaste deal met Netflix niet verlengd, iets waar we in het artikel over Mindhunter op ingingen. Cliff Booth wordt daarmee misschien zijn laatste film voor de streamer, en dat maakt deze samenwerking alleen maar interessanter.
Gepubliceerd op 22 oktober 2026. Klopt er iets niet? Laat het de redactie weten.
