Na plannen om Amerikaanse burgers naar het buitenland te deporteren en gevangen te zetten, wil Donald Trump een van ’s lands beruchtste gevangenissen opnieuw openen.
Zondag maakte de president bekend dat hij de Alcatraz Federal Penitentiary – gelegen op een eiland voor de kust van San Francisco, buiten gebruik sinds 1963 en sinds 1972 beheerd door de National Park Service – wil “herbouwen en heropenen”.
“HERBOUW EN HEROPEN ALCATRAZ! Amerika wordt al te lang geplaagd door meedogenloze, gewelddadige en recidiverende CRIMINELE OVERTREDERS, het uitschot van de samenleving, die niets anders zullen bijdragen dan ellende en lijden,” schreef hij op Truth Social. “Toen wij nog een serieuze natie waren, aarzelden we niet om de gevaarlijkste criminelen op te sluiten en ze ver bij iedereen vandaan te houden die ze konden schaden. Zo hoort het te zijn. Wij zullen deze SERIEMATIGE OVERTREDERS, die vuiligheid, bloedvergieten en chaos op onze straten verspreiden, niet langer tolereren.”
De Duistere Geheimen van Alcatraz
In de mistige wateren van de San Francisco Bay doemt een rotsachtig eiland op dat synoniem staat voor isolatie, wanhoop en onontkoombaarheid: Alcatraz. Dit voormalige fort, militaire gevangenis en beruchte federale penitentiaire inrichting, ook wel “The Rock” genoemd, huisvestte enkele van de meest gevreesde criminelen van de 20e eeuw. Maar achter de dikke muren en tralies schuilt een verhaal dat verder gaat dan de misdaden van zijn gevangenen – een verhaal van onopgeloste mysteries, spookachtige verschijningen en een ontsnapping die nog steeds de verbeelding tart.
Een Onneembare Vesting
Alcatraz begon zijn bestaan in de 19e eeuw als een militair fort, strategisch gelegen om de baai te beschermen. In 1934 werd het omgevormd tot een federale gevangenis, ontworpen om de gevaarlijkste criminelen van Amerika vast te houden – degenen die te gewelddadig of te sluw waren voor andere gevangenissen. Met ijskoude stromingen, haaien (althans, zo ging het verhaal) en kilometers open water tussen het eiland en het vasteland, werd Alcatraz gezien als de ultieme onontkoombare gevangenis. Niemand, zo werd beweerd, kon eruit ontsnappen.
Maar was dat wel zo? Alcatraz huisvestte beruchte figuren zoals Al “Scarface” Capone, die gekweld werd door syfilis en de eenzaamheid van zijn cel, en George “Machine Gun” Kelly, wiens bravoure vervaagde in de kale, koude cellen. Toch is het de legendarische ontsnapping van 1962 die Alcatraz zijn mythische status gaf.
De Grote Ontsnapping van 1962
In de nacht van 11 juni 1962 slaagden drie gevangenen – Frank Morris en de broers John en Clarence Anglin – erin om een plan uit te voeren dat zo gedurfd was dat het nog steeds wordt bestudeerd. Met niets meer dan gestolen lepels, een zelfgemaakte boor van een stofzuigermotor en een ongeëvenaarde vastberadenheid, groeven ze door de muren van hun cellen. Ze lieten levensechte dummy’s achter in hun bedden, gemaakt van papier-maché en echt haar van de gevangeniskapper, om de bewakers te misleiden.
Via ventilatieschachten klommen ze naar het dak, glipten langs de zoeklichten en bereikten de kustlijn. Daar bliezen ze regenjassen op tot een provisorisch vlot en verdwenen in de nacht. Hun lot blijft een van de grootste onopgeloste mysteries van de moderne tijd. Werden ze opgeslokt door de verraderlijke stromingen van de baai, zoals de autoriteiten beweren? Of bereikten ze het vasteland en leefden ze verder onder nieuwe identiteiten? Decennia later duiken er nog steeds aanwijzingen op – een brief, zogenaamd van John Anglin, werd in 2013 ontvangen – maar geen enkel bewijs is sluitend.
Een Gevangenis Vol Geesten
Alcatraz is niet alleen een plek van fysieke opsluiting; het is ook een magneet voor verhalen over het bovennatuurlijke. Nadat de gevangenis in 1963 werd gesloten, begonnen bewakers, parkwachters en bezoekers meldingen te doen van onverklaarbare geluiden: het gekletter van kettingen, gedempte kreten en voetstappen in lege gangen. Cel 14D, een van de isolatiecellen, staat bekend om een ijzige kou die zelfs op warme dagen voelbaar is. Sommigen beweren de stem van Al Capone te horen, die naar verluidt banjo speelde in zijn cel om zijn geestelijke gezondheid te bewaren.
Paranormale onderzoekers hebben Alcatraz tot een hotspot verklaard, en toeristen melden vaak een ongemakkelijk gevoel in de donkere, benauwde cellen van Blok D, waar de meest gewelddadige gevangenen werden vastgehouden. Is het de echo van het lijden dat de muren doordrenkt? Of is het iets anders, iets dat weigert te vertrekken?
