In mei 2013 werd voetbal voor altijd veranderd. Een bericht op de Manchester United-website bevestigde het nieuws, berichten op sociale media van de Old Trafford-club leidden tot duizenden reacties van over de hele wereld.
De boodschap was kort, definitief en somber. “Sir Alex Ferguson gaat met pensioen”.
Later die maand zou de Schot, met 13 landstitels op zijn naam op Old Trafford, voor de laatste keer de leiding nemen over United na 39 jaar als manager.
De prijzen die bij Aberdeen en United zijn gewonnen, vertellen echter niet het hele verhaal van de man die vorig jaar tot de grootste Britse manager aller tijden werd verkozen.
Dit zijn de verhalen achter Sir Alex Ferguson, die op 31 December 2021 zijn 80ste verjaardag vierde.
‘Als je maar twee flessen rood hebt voor me’ – Owen Coyle
Talloze managers hebben door de jaren heen steun hebben gekregen van Ferguson. In de zomer van 2008 had Burnley-manager Owen Coyle een gunst nodig…
Ik was net mijn prof-licentie aan het afronden en was in Zwitserland voor de Europese kampioenschappen. Ik was met Jim Fleeting en Martin Ferguson [de broer van Alex Ferguson]. We kletsten wat en ik zei: “Martin, kun je me een plezier doen en de grote man bellen? Hij heeft een speler en ik wil hem eerder spreken dan wie dan ook.”
Dus belde hij hem op en gaf mij hem en ik zei: “Ik heb een gunst nodig. Je hebt Chris Eagles en ik denk dat hij fantastisch voor mij zou zijn” en hij zei: “We zijn terug op 4 juli en we zullen iets regelen. Ik geef je mijn woord, maar val me voor die tijd niet lastig.” En ja hoor, op 4 juli om 8.30 uur ben ik aan de telefoon en hij zei: “Je hebt je woord gehouden, maar ik neem hem mee op een pre-season tour door Zuid-Afrika omdat ik hem nodig heb. Maar als we terugkomen, als hij naar je toe wil komen, is hij van jou.” Hij maakte ook een deal met ons over wat het zou kosten, dus het hele ding was slechts £ 1 miljoen. Hij zei toen: “Val me niet lastig tot ik terug ben, maar we lossen het wel op.”
Ik heb toen elke wedstrijd bekeken die United in Zuid-Afrika speelde en is hij werd de topscorer van het toernooi. Hij speelt geweldig. Dus ik denk ‘ik krijg hem niet’. De eerste dag dat United terug was, belde ik opnieuw en hij zei: ‘Ja, ik verwachtte je telefoontje, jongen. Oké oké, alles wat ik eerder zei was akkoord.” Ik vertelde hem dat ik me zorgen had gemaakt en hij zei: “Ik heb je mijn woord gegeven. Als hij naar Burnley wil, is hij van jou.”
Toen we de play-off finale wonnen om naar de Premier League te promoveren, stuurde hij een bericht waarin hij zei: “Je was geweldig dit jaar, maar vergeet niet dat als we op bezoek komen, ik twee mooie flessen rood wil voor mij en mijn staf.” Toevallig was onze eerste thuiswedstrijd tegen United en die hebben we gewonnen. Desondanks moet hij na de wedstrijd anderhalf uur bij mij hebben gezeten. De klasse van de man. Ik ben geheelonthouder en ik had tegen Darren, die de PR bij Burnley deed, gezegd om twee mooie flessen te halen. Dus hij gaf £300-400 uit en ik zette de twee flessen in de koelkast. Sir Alex en zijn staf dronken de boel op, dus het moet in orde zijn geweest.
‘Mijn moeder hing op’ – Darren Fletcher
Voormalig Manchester United-middenvelder Darren Fletcher, die vijf titels en een Champions League won onder Ferguson, herinnert zich een gigantische botsing tussen de United-manager en zijn moeder…
Ik had bijna getekend voor Newcastle. Ik ging al naar United sinds mijn twaalfde en Newcastle was het op één na grootste team. Iedereen zegt tegen je “kijk naar al die geweldige middenvelders van Manchester United, je komt nooit in het team, Newcastle is dichter bij huis”. Alex Ferguson zou met pensioen gaan. Dus ik denk erover om voor Newcastle te tekenen en Sir Alex hoorde daarvan. Op een avond belde hij naar mijn huis en mijn zus nam op. Ze zei dat het voor mij was en dat het de baas en dat die verschrikkelijk boos was.
Ik ben 15, en hij scheld me verrot aan de telefoon. Mijn moeder ziet me, pakt de telefoon en luistert een paar seconden. Ze zegt: “Praat nooit meer zo tegen mijn zoon” en gooide de telefoon neer. Ik denk ‘wat is er in godsnaam aan de hand?’
Dus het volgende moment gaat de telefoon weer en is het Sir Alex die zegt: ‘Het spijt me echt, mevrouw Fletcher. We mogen uw zoon heel graag, ik kom met de volgende vlucht naar Edinburgh.’
Mijn moeder kijkt het huis rond en ziett dat ze het huishouden nog niet heeft gedaan en zegt: “Nee, dat doe je niet, hij komt wel naar jou toe om je te zien.” Ik ging erheen en het werd geregeld. Het was de beste beslissing die ik ooit heb genomen en wat een invloed had hij op mijn carrière.
Omgekeerde psychologie – Billy Stark
Billy Stark, die onder Ferguson speelde bij St Mirren en daarna Aberdeen…
Het jaar waarin we de titel wonnen in 1985 [met Aberdeen], hadden we gespeeld in Celtic Park en ik miste die dag een penalty en Davie Provan krulde een vrije trap voor Celtic in het ons doel en Celtic won met 2-1.
De week daarop op de training kwam hij min of meer naast me staan en zei gewoon: “Ik hoop dat dat ons niet de titel kost”, wat een groot ding was. Hij noemde het zojuist terloops, maar het bleef in je hoofd hangen en je dacht “wauw”. Of dat extra motivatie was – want dat was mijn beste seizoen qua doelpunten en natuurlijk wonnen we de competitie aan het einde ervan – ik zal het nooit weten.
Maar hij had van die kleine psychologische dingen. Hij leek de juiste woorden op het juiste moment te kunnen vinden.
Thee bij de wasdames & persoonlijk tintje – Archie Knox
Archie Knox, who was Ferguson’s assistant at Aberdeen and Old Trafford, was the Forfar Athletic manager in 1980 when the Dons manager came calling. It was an offer he couldn’t refuse…
Ik kende hem niet zo goed, maar hij kwam opdagen voor een reservewedstrijd en vroeg om een gesprek. Ik nam hem mee naar het kantoor in Forfar en hij vroeg gewoon: “Hoe zou je het vinden om mijn assistent in Aberdeen te zijn?” Ik zei: “Dat zou geweldig zijn, ik ben er klaar voor.” Hij vroeg wanneer ik kon beginnen en ik zei gewoon “morgen”.
Zag ik een verschil in hem van Aberdeen tot United? Nee. Hij was zo gefocust op wat hij met jonge spelers wilde doen. Hij zette de scoutinginfrastructuur op Old Trafford op en zei tegen de scouts: “Als een van hen voor een andere club tekent, wil ik het weten.” Dus toen begonnen we met Beckham, Butt, Giggs, Scholes en de gebroeders Neville.
Alex nodigde altijd de jonge spelers die we hoopten te tekenen, of net hadden getekend uit, om een wedstrijd te komen kijken met hun ouders of voor een lunch en een praatje. Toen we Beckham tekenden, kwam hij naar al onze wedstrijden in Londen met zijn moeder, vader en zus, en ook de avond voor een wedstrijd naar het teamhotel.
Het eerste wat Alex tegen me zei toen we Old Trafford binnen kwamen, was: “we moeten iedereen op deze plek leren kennen”. De stewards, de vrouwen op kantoor, de keukenmedewerkers. Vroeger gingen we ’s ochtends naar binnen en de twee dames die de was deden, zetten een kopje thee voor ons voordat we naar de training gingen.
Het was een kwestie van ervoor zorgen dat iedereen een rol te spelen had, dat we er allemaal samen in zaten. Het was hetzelfde in Aberdeen – hij kende iedereen.
‘Hoe gaat het, jongen?’ – Ole Gunnar Solskjaer
De onlangs vertrokken manager van Manchester United vreesde het moment dat hij Ferguson in 2007 moest vertellen dat hij een verdere knieoperatie zou weigeren en ervoor zou kiezen om met voetballen te stoppen.
Terwijl ik parkeer [bij het oefenterrein], komt hij naar buiten en zegt: “Hoe gaat het, jongen?” “Niet geweldig, ik heb nog een operatie nodig. Ik ga het niet doen, ik ga met pensioen.” [Ferguson zei] “Maak je geen zorgen, zoon, je hebt een fantastische carrière gehad, je familie moet trots op je zijn, je laatste seizoen was fantastisch. Waarom coach je mijn aanvallers niet? Ga een paar weken naar huis en kom terug als je er klaar voor bent.
‘Ik ging drie weken weg, kwam terug en hij nam me op in de coaching van het eerste team en ik coachte Cristiano [Ronaldo], Wazza [Wayne Rooney] en [Carlos] Tevez’. ‘Dus telkens wanneer Cristiano of Wayne door de benen van de verdediger scoorden, stootte ik Noah [zoon] aan en zei: “Je vader heeft ze dat geleerd.’
Niet Storen! – Paul Parker
Hoewel Ferguson een zorgzame en behulpzame man was, waren de tirades in de kleedkamer legendarisch, waarbij de term ‘haardroger’ werd bedacht voor enkele van de luidruchtige dressing-downs die werden uitgevaardigd door de intimiderende Ferguson.
Voormalig United-verdediger Parker herinnert zich een bepaald incident tijdens de rust … Janet, de vrouw van Steve Bruce, lag in het ziekenhuis voor een rugoperatie en we speelden op Old Trafford. Brucey liet zijn mobiele telefoon aan tijdens de wedstrijd. We kwamen in de rust binnen en het ging niet goed. Dus we zitten in de kleedkamer en Steve’s telefoon gaat af. We zitten daar allemaal en vragen ons af van wie het is. Ik wist dat ik het niet was en ik wist dat het niet Denis [Irwin] was, omdat zijn telefoon nooit was ingeschakeld. Big Pete [Schmeichel] was meteen “ik was het niet”.
De kleedkamer werd stil en je hoefde alleen maar naar Brucey en zijn gezicht te kijken en zijn uitdrukking zei: “ik was het”. De baas liep naar hem toe, heeft de telefoon gepakt van Steve, die nog probeerde te vertellen dat zijn vrouw in het ziekenhuis lag. De baas zei: “Het kan me niet schelen of je vrouw in het ziekenhuis ligt” en gooide de telefoon tegen de muur in de richting van de prullenbak.
‘Hij was als een vader’ – David Beckham
Ferguson liet David Beckham debuteren bij Manchester United…
Ik heb al vaak gezegd dat de baas niet alleen de beste manager was onder wie ik ooit heb gespeeld, hij was ook een vaderfiguur voor mij vanaf het moment dat ik op 11-jarige leeftijd bij de club aankwam tot de dag dat ik vertrok. Ik ben echt vereerd dat ik werd geleid door de beste manager in het voetbal en dat ik de carrière heb gehad die ik onder hem had. Zonder hem had ik nooit bereikt wat ik heb bereikt.
Kijk de documentaire over Sir Alex Ferguson: ‘Never give in’ bij Ziggo.nl
Een onthullende en heel persoonlijke documentaire over het leven van Sir Alex Ferguson, van zijn arbeidersroots in Glasgow tot zijn carrière als een van de belangrijkste voetbalmanagers ooit. Terwijl hij herstelt van een traumatische hersenbloeding in 2018, vertelt Sir Alex aan zijn zoon over zijn leven en carrière, waaronder zijn legendarische 26 jaar als manager van Manchester United.
