F1-journalist geschorst na een column over Leclerc: wat mag je nog zeggen in de paddock?

Drie races voor het einde van het seizoen staat er een journalist minder in de paddock. De FIA heeft de accreditatie ingetrokken van Jonathan McEvoy, Formule 1-verslaggever van de Britse Daily Mail. De reden is een column over Charles Leclerc. Zijn krant spreekt van een aanval op de persvrijheid, en ook oud-F1-baas Bernie Ecclestone begrijpt er niets van. Wat is er precies gebeurd, waar beroept de FIA zich op, en wat zegt dit over hoe vrij je in de Formule 1 nog kunt schrijven?

Wat er gebeurde

De aanleiding ligt in Mexico. Daar kwamen Lewis Hamilton en Leclerc in de eerste ronde met elkaar in botsing, en Ferrari liet een overwinning liggen. Wij schreven toen over de ruzie die Ferrari de zege kostte. McEvoy koos in zijn column de kant van Hamilton en trok de mentaliteit van de Monegask in twijfel. Hij noemde Leclerc daarbij een “sneaky little bastard”. Ook beschreef hij een gespannen nabespreking met teambaas Fred Vasseur.

Op vrijdag 13 november meldde de Daily Mail dat de FIA de accreditatie van McEvoy had ingetrokken. Het AD zette het nieuws en de reacties op een rij. In een brief schreef FIA-directeur Alberto Villarreal dat het artikel volgens de bond niet voldoet aan de professionele normen die worden verwacht van media die zijn geaccrediteerd voor het wereldkampioenschap. Gevolg: McEvoy mag niet naar de laatste drie races van het seizoen in Las Vegas, Qatar en Abu Dhabi.

McEvoy is geen nieuwkomer. Hij doet al 21 jaar verslag van de Formule 1 en bezocht bijna vierhonderd grands prix.

Waar de FIA zich op beroept

In de Formule 1 is een perskaart geen recht. Wie in de paddock en de perszaal wil werken, heeft accreditatie van de FIA nodig, en die geeft de bond onder eigen voorwaarden. In de accreditatierichtlijnen voor 2024, gepubliceerd via de organisatie van de GP van Canada, staat het zonder omwegen: de FIA verleent media-accreditatie geheel naar eigen inzicht en kan haar op elk moment zonder aankondiging intrekken. Iedere geaccrediteerde journalist moet zich aan die richtlijnen houden.

Opvallend is wat er niet in staat. De richtlijnen gaan vooral over wie in aanmerking komt: professionele journalisten, echte redacties, websites met genoeg eigen verslaggeving. Ze verbieden bijvoorbeeld het filmen van het evenement zonder toestemming, met intrekking als straf. Een regel over de toon van een column of kritiek op een coureur lees je er niet in. De FIA hoeft zo’n regel ook niet te hebben, omdat ze zich het recht voorbehoudt om naar eigen inzicht te beslissen. Dat is precies waarom collega’s zich zorgen maken. Als “professionele normen” alles kan betekenen, weet niemand vooraf waar de grens ligt.

Waarom collega’s van een aanval op de persvrijheid spreken

Chris Dean, sportchef van de Daily Mail, noemde de schorsing een ongekende en schandalige aanval op de persvrijheid. Volgens hem reageert de FIA hardhandig op milde en terechte kritiek op één coureur, en hij eist dat de accreditatie meteen wordt hersteld. Bernie Ecclestone, jarenlang de baas van de Formule 1, noemde het besluit waanzinnig.

Het gevoelige punt is dat het hier niet om een fout in de feiten gaat. Niemand stelt dat McEvoy iets heeft verzonnen. Het gaat om een mening, scherp en grof verwoord, over een coureur. In de Britse sportjournalistiek is zo’n toon niet ongebruikelijk. Wie met een schorsing reageert, zegt in feite dat de bond niet alleen bepaalt wie binnen mag, maar ook hoe er over de sport geschreven wordt. Dat raakt elke journalist die van de toegang afhankelijk is.

Je kunt ook vinden dat een woord als “bastard” over een sporter in een krant niet thuishoort. Dan nog is de vraag of uitsluiting de juiste reactie is, en wie dat bepaalt. Een rectificatie, een gesprek of een klacht bij de krant zijn de gebruikelijke wegen. Een schorsing voor drie races door de organisatie die zelf ook onderwerp van verslaggeving is, gaat een stap verder.

Niet de eerste keer dit jaar

De verhouding tussen de Formule 1 en de pers staat vaker onder spanning. In april stuurde Max Verstappen voor de GP van Japan een journalist van The Guardian weg bij een persmoment van Red Bull, omdat die hem eerder zou hebben uitgelachen. GPblog beschreef hoe de mediaraad van de Formule 1 daarover in gesprek ging met de FIA, die haar zorgen doorgaf aan Red Bull. Toen was de FIA nog de partij die de pers in bescherming nam. Nu is ze zelf degene die een journalist de deur wijst.

Dat maakt het verschil met april groot. Een coureur die een journalist niet wil spreken, beperkt alleen zijn eigen persmoment. Een bond die een accreditatie intrekt, sluit iemand uit van het hele kampioenschap.

Wat mag je nog zeggen in de paddock?

Op papier is er geen lijst met verboden woorden. Maar wie zijn accreditatie wil houden, heeft te maken met een bond die zelf bepaalt wat professioneel is. Dat werkt door, ook als het nooit hardop wordt gezegd. Een verslaggever die weet dat een te scherpe column zijn werkplek kan kosten, kiest zijn woorden net iets voorzichtiger. Voor de lezer betekent dat mogelijk minder kijkjes achter de schermen, terwijl die juist het verschil maken met de officiële verhalen van teams en sponsors.

Of de FIA terugkomt op het besluit, is nog onduidelijk. Het eerste moment waarop McEvoy zou ontbreken, is het weekend in Las Vegas. Wanneer je daar kijkt, staat in ons stuk over de GP van Las Vegas. Wie meer wil weten over de coureur om wie het draait, leest ons profiel van Charles Leclerc.

Gepubliceerd op 14 november 2026. Klopt er iets niet? Laat het de redactie weten.

Daan Hoekstra

Daan Hoekstra schrijft voor Mannenmag over sport en auto's. Voetbal, Formule 1, darts en vechtsport volgt hij wedstrijd voor wedstrijd, met de stand, de cijfers en de kalender bij de hand. Daarnaast test en beschrijft hij auto's en motoren, van nieuwe modellen tot de vraag wat je er in de praktijk aan hebt. Tips en correcties zijn welkom via de redactie.

Meer van Daan Hoekstra