Een retro handheld als cadeau
Welke retro handheld je geeft hangt af van wie hem uitpakt, en goede software wint het van een snelle chip.

Twee kerstavonden geleden gaf ik mijn zwager een retro handheld. Hij had sinds zijn twaalfde geen spelcomputer meer aangeraakt en zat binnen tien minuten weer in Super Mario Land, met precies dezelfde houding als vroeger op de achterbank.
Sindsdien krijg ik elk najaar dezelfde vraag van vrienden en collega’s. Welke moet ik nemen voor iemand die vroeger een Game Boy had. Het antwoord hangt bijna nooit af van de snelste chip, maar van wie het pakje uitpakt. Een handheld die na een halfuur onaangeroerd in een la ligt is een duurder cadeau dan eentje die twee jaar meegaat.
Waarom dit werkt als cadeau
De meeste nostalgiecadeaus zijn eenmalig. Een poster, een mok met een oud logo, een boek over de jaren negentig. Je kijkt er een keer naar en daarna is het klaar. Een retro handheld hoort in een andere categorie, want die gaat mee in de jaszak en wordt gebruikt tijdens het wachten bij de tandarts, in de trein en op de bank als het op televisie niets is.
Het tweede voordeel is dat de ontvanger niets hoeft te leren. Wie ooit een Game Boy in handen heeft gehad snapt binnen drie seconden hoe dit ding werkt. Er is een kruis, er zijn twee knoppen en er is een lijstje met spellen. Dat is de hele bediening. Bij mijn zwager heb ik geen enkele uitleg gegeven en dat bleek achteraf de reden dat hij hem is blijven gebruiken.
En het derde voordeel is bereik. Je geeft niet één spel, je geeft een bibliotheek. De Anbernic RG35XX Plus speelt alles tot en met Dreamcast en PSP, dus daar zit zo ongeveer de complete jeugd van iedereen tussen de dertig en de vijftig in. Dat is het standaardadvies als je verder niets weet over de ontvanger.
Voor iemand die nog nooit geëmuleerd heeft
Dit is de grootste groep en tegelijk de groep waar het vaakst mis wordt gekocht. Iemand die nog nooit met emulatie in aanraking is geweest heeft geen behoefte aan instellingen, aan mappen die je zelf moet indelen of aan een menu met veertig opties. Hij wil aanzetten, kiezen en spelen.
Voor die persoon is de Miyoo Mini Plus de veiligste keuze uit het instapsegment. De software is de mooiste die op een handheld draait en dat merk je meteen. Hij is niet de krachtigste, hij komt tot PS1 en N64 en daar houdt het op. In de praktijk is dat voor deze ontvanger precies genoeg, want iemand die terugwil naar de Game Boy gaat de eerste maanden geen PSP opstarten.
Wil je iets dat wat meer aankan zonder dat het ingewikkeld wordt, dan is de RG35XX Plus de rustige middenweg. Zelfde vorm als vroeger, meer rekenkracht en een accu van zeven uur. Een overzicht van de andere modellen staat in onze categorie handhelds, waar je ze naast elkaar kunt leggen.

Voor de verzamelaar
Als de ontvanger een plank met oude cartridges heeft staan, koop dan niet op rekenkracht maar op vorm. Verzamelaars hechten aan de juiste verhoudingen en aan hoe iets in de hand ligt. Daar zijn twee modellen voor die precies dat doen.
De Anbernic RG34XX heeft als enige een echt Game Boy Advance-scherm in de juiste verhouding, 720 bij 480 op 3,4 inch. GBA-spellen vullen het beeld precies, zonder zwarte randen links en rechts. Voor iemand die vroeger een Advance heeft platgespeeld is dat een detail dat hij binnen een minuut opmerkt.
Gaat het om het echt oude spul, van Game Boy tot arcade, dan is de Anbernic RG CubeXX met zijn vierkante 720 bij 720-scherm de leukere verrassing. Ik was sceptisch over die vorm tot ik er een middag Game Boy op heb gespeeld. Alles van voor 1995 staat er beter op dan op een breed scherm. Wie vooral Neo Geo en arcade speelt kun je ook de Powkiddy RGB30 geven, die hetzelfde principe volgt met wat meer kracht en wat minder strakke afwerking.
Voor de forens
Iemand die elke dag drie kwartier in de trein zit heeft andere eisen. Formaat wint van scherm en opstarttijd wint van rekenkracht. Een apparaat dat je uit je jaszak haalt en dat er tien seconden over doet om wakker te worden gebruik je na twee weken niet meer.
De Miyoo Mini Plus past in een overhemdzak en start binnen drie seconden op. Dat is voor deze groep de belangrijkste specificatie die er is. Wie iets meer ruimte heeft in zijn tas kan naar de Trimui Brick kijken, met 1024 bij 768 het scherpste kleine scherm dat we hebben gehad en een afwerking die niet klopt bij de prijsklasse. De software is er minder af dan bij Miyoo, dus geef hem aan iemand die een paar eigenaardigheden voor lief neemt.
Reist de ontvanger veel en gooit hij alles los in een rugtas, dan is een clamshell het verstandigst. De Anbernic RG35XX SP klapt dicht en beschermt zo zijn eigen scherm, wat scheelt in krassen en in hoesjes die je toch kwijtraakt. De Miyoo Flip is de best gebouwde clamshell die hier is langsgekomen, met een scharnier uit een hogere klasse, alleen is hij duidelijk minder krachtig dan de SP. Afwerking of prestaties, veel verder dan die afweging komt deze keuze niet.
Voor de techneut die wil sleutelen
Sommige mensen vinden het uitzoeken leuker dan het spelen. Die herken je aan de mappenstructuur op hun laptop. Voor hen mag het apparaat juist wél wat ruwer zijn, want het aanpassen is het cadeau.
De R36S is daar het klassieke voorbeeld van. Hij komt tot PS1 en N64, de afwerking is wat hij is en het geheel voelt goedkoop aan, maar de prijs-kwaliteitverhouding is nergens beter en er is een hele hobbycultuur omheen gebouwd. Iemand die graag rommelt haalt daar een winter plezier uit.
Wil de ontvanger echt verder dan de retro-basis, dan komt Android in beeld. De Anbernic RG406H draait GameCube en PlayStation 2 en heeft hall-sticks die niet gaan driften, wat op termijn scheelt. Voor wie geen grens wil is er de Ayn Odin 2, die tot Switch en PS3 komt en ondanks dat zware werk acht uur op een lading haalt. Dat is een cadeau voor iemand die weet waar hij aan begint, niet voor een beginner.

Voor een tiener
Een tiener heeft de nostalgie niet. Die kijkt naar het scherm en naar wat het ding verder nog kan. Klein en sober valt bij deze groep het slechtst, hoe mooi de software ook is.
De Trimui Smart Pro is hier de logische keuze. Bijna vijf inch, 1280 bij 720 en daarmee het grootste scherm zonder dat je in het Android-segment belandt. Een groter scherm verkoopt zichzelf aan een vijftienjarige op een manier die een strak menu nooit gaat doen. De accu haalt vijf uur, dus opladen hoort er wel bij.
Zit er budget in en mag het meer zijn dan retro alleen, dan is de Anbernic RG406V interessant. Android betekent dat er ook gewoon een streamingdienst op past, en dat maakt het apparaat op een schoolreis opeens breder bruikbaar. Heeft de ontvanger vroeger een DS gehad of speelt hij die spellen nog, dan is de Anbernic RG DS de enige met twee schermen boven elkaar zoals het hoort.
Goede software slaat een snelle chip
Dit is het punt waar de meeste cadeaus stuklopen. Je koopt iets krachtigs omdat krachtiger beter klinkt, en de ontvanger komt vast te zitten in een menu dat hij niet snapt. Bij mijn zwager had ik eerst naar een zwaarder model gekeken. Achteraf ben ik blij dat ik dat niet heb gedaan, want hij heeft in twee jaar geen enkele instelling aangeraakt en dat was precies de bedoeling.
Geef je het aan iemand die er niets van weet, dan is de vuistregel simpel, kies op software en niet op specificaties. Miyoo heeft dat het beste voor elkaar, Anbernic zit er dicht achter en is voorspelbaar. De zwaardere Android-apparaten vragen meer van de gebruiker, hoe mooi het AMOLED-scherm van de RG556 ook is.
Een tweede vuistregel gaat over schermformaat. Wie het ding thuis op de bank gebruikt heeft meer aan de vier inch van de Anbernic RG40XX H dan aan een zakformaat dat toch nooit de deur uitgaat. Voor iemand met ouder wordende ogen geldt hetzelfde, maar dan in de klassieke staande vorm, en dan kom je bij de Anbernic RG40XX V uit.
Wat je erbij geeft
Een handheld alleen is een half cadeau. Twee dingen maken het af en ze kosten samen weinig.
- Een geheugenkaart. Neem er een van een merk dat je kent en niet de goedkoopste van een marktplaats. Een kaart die halverwege uitvalt kost de ontvanger een avond en jou de geloofwaardigheid van je cadeau.
- Een hoesje. Deze apparaten hebben een kunststof scherm zonder glas, dus sleutels in dezelfde tas zijn een probleem. De enige uitzondering is een clamshell zoals de RG35XX SP of de Miyoo Flip, die zijn scherm zelf al wegklapt.
Wat ik er zelf bij deed was een briefje met vijf spellen die we vroeger samen speelden. Dat klinkt sentimenteel en dat is het ook, maar het scheelde hem het halfuur zoeken waarin de meeste mensen afhaken. Zet ze klaar, zorg dat het eerste spel meteen te vinden is en laad hem op voordat je hem inpakt.
Wat je vooral niet moet doen
De duurste kopen voor iemand die alleen Game Boy wil spelen is de klassieke misser. Een Retroid Pocket 5 is een uitstekend apparaat, maar wie nooit verder komt dan spellen uit 1992 heeft van die rekenkracht letterlijk niets. Hij zit dan met meer menu, meer keuzes en een kortere accu dan bij een instapmodel.
Koop ook niet op vorm zonder na te denken over hoe iemand speelt. Een verticaal model is prachtig voor Game Boy en SNES, maar je gaat er geen N64 op mikken. Wie dat wel wil heeft twee echte sticks nodig en komt uit bij een liggend model zoals de Anbernic RG35XX H. En een kleine Retroid Pocket Mini is fantastisch als je de kracht van een groot apparaat in je jaszak wilt, maar overkill voor iemand die hem alleen thuis pakt.
Derde valkuil is de verwachting die je met het cadeau meegeeft. Zeg er niet bij dat er duizenden spellen op passen. Dat is waar en het werkt averechts, want een lijst die te lang is speelt niemand door. Ik heb er bij mijn zwager dertig op gezet en dat bleek meer dan genoeg voor twee winters.
Als je het tot één handeling wilt terugbrengen, doe dan dit. Haal hem uit de doos voordat je hem inpakt, laad hem vol, zet er een handjevol spellen op dat de ontvanger herkent en klap het menu dicht op de startlijst. Dan is de eerste ervaring aanzetten en spelen, en dat is precies waar dit cadeau zijn werk doet.
Veelgestelde vragen
Welke retro handheld is het beste cadeau als ik niets weet over de ontvanger?
De Anbernic RG35XX Plus is het veiligste standaardadvies. Hij heeft de klassieke Game Boy-vorm die iedereen herkent, speelt alles tot en met Dreamcast en PSP en haalt zeven uur op een lading. Je hoeft er geen keuze over de vorm bij te maken en de bediening wijst zich vanzelf.
Is een duurder model altijd een beter cadeau?
Nee, bij een beginner werkt dat vaak tegen je. De duurdere Android-modellen zoals de RG406V en de Ayn Odin 2 vragen meer instellen en hebben een kortere accu, rond de vier uur. Wie vooral Game Boy en SNES wil spelen merkt van die extra kracht niets en heeft meer aan een instapmodel met goede software.
Wat moet ik er nog bij kopen?
Een geheugenkaart van een bekend merk en een hoesje. De kaart is waar alles op staat, dus daar wil je geen risico lopen. Een hoesje is nodig omdat het scherm van deze apparaten kunststof is, behalve bij een clamshell zoals de RG35XX SP of de Miyoo Flip, die klapt zijn scherm zelf weg.
Welke handheld past in een jaszak?
De Miyoo Mini Plus is de kleinste die nog fijn speelt en past zelfs in een overhemdzak. De Trimui Brick is ook klein en heeft met 1024 bij 768 het scherpste scherm van de kleine modellen. De vier inch-modellen zoals de RG40XX V passen nog net in een jaszak, maar zijn duidelijk groter.
Kan de ontvanger er ook Nintendo DS of GameCube op spelen?
Daar heb je een specifiek model voor nodig. De Anbernic RG DS is de enige met twee schermen boven elkaar en is daarmee gemaakt voor DS-spellen. Voor GameCube en PlayStation 2 kom je bij de Android-modellen uit, zoals de RG406H met zijn hall-sticks of de Retroid Pocket 5.
Gepubliceerd op 16 september 2026. Klopt er iets niet? Laat het de redactie weten.


